De fabrikant zelf is niet verplicht om die garantie te bieden. Je gaat namelijk een contract aan met de winkelier/verkoper. De verkoper is contractueel verplicht om jou een deugdelijk product te verkopen. Als hij ervoor kiest om in zee te gaan met een fabrikant die alleen rommel verkoopt, is dat zijn keuze en ook zijn probleem. Drie jaar fabrieksgarantie is dus leuk en kan je een hoop problemen schelen, maar de persoon die de problemen moet oplossen is de winkelier waarbij je de monitor kocht. Het valt dus aan te raden om je monitor te kopen bij een wat groter bedrijf, dat bij voorkeur ook is aangesloten bij een brancheorganisatie. De fabrieksgarantie is eigenlijk de garantie aan de winkelier dat hij geen boze klanten krijgt. De extra garantie die in winkelier verkoopt is over het algemeen niet meer dan een slechte poging om de fabrieksgarantie door te verkopen aan de klant, terwijl de winkelier wettelijk al geboden is, om deze garantie gratis door te geven aan de klant.

De enige meerwaarde die de extra garantieplannen van winkeliers bieden, is het feit dat de bewijslast pas op een later tijdstip wordt omgedraaid. Normaal is het zo dat tot twee jaar na de aanschaf de verkoper moet bewijzen dat het kapotgaan van jouw monitor jouw schuld was door verkeerd gebruik. Kan hij dat niet, dan gelden de normale garantie voorwaarden en moet hij er voor zorgen dat jij ook de resterende duur nog van de monitor kunt genieten. Afhankelijk van de prijs en de verwachte levensduur van het apparaat zou een rechter kunnen bepalen dat je na de garantieperiode van een jaar wel degelijk een deel van de reparatiekosten zelf moet betalen. Na twee jaar wordt het iets anders. Dan wordt de bewijslast omgedraaid en moet jij als consument aantonen dat je apparaat stuk is gegaan door een ondeugdelijke constructiewijze, of slecht materiaal en niet door de gebruikswijze.
Als je voor veel geld een extra garantie plan het aangekocht wordt dat moment van de bewijslast omdraaiing verplaatst. Let daarbij op dat dat moment dus al twee jaar na de aanschaf ligt; vaak wordt gesproken van een “extensie van de garantie naar drie jaar”, waarbij je extra garantie betaald voor twee jaar bovenop de fabrieksgarantie, terwijl er in wezen maar een extra jaar wordt aangeboden!

De meeste fabrikanten hebben in hun fabrieksgarantie doorgaans een clausule staan, waarmee zij zich vrijspreken van de garantie indien het product niet perfect is. Te denken valt hierbij aan het dode pixel probleem. De meeste fabrikanten zijn onwillig om hun producten om te ruilen als er minder dan een bepaald aantal (meestal drie of vijf) pixels niet volledig functioneel zijn. Dit is naar mijn mening echter onzin: je betaalt een grote som geld voor een bepaald aantal pixels, terwijl de fabrikant van tevoren al zegt dat hij deze niet altijd kan leveren, maar toch de prijs voor het volle pond vraagt. Dit is alleen acceptabel als het om een tweedehands product gaat, waarbij het te verwachten valt dat er gebruikssporen en slijtage te vinden zijn. De meeste winkeliers maken echter gebruik van de fabrieksgarantie en zijn dus zeer onwillig om dergelijke schermen om te ruilen. Het loont dus de moeite om voor de aanschaf en voor de betaling de monitor eerst aan te laten sluiten en met behulp van een eenvoudige PowerPoint presentatie, waarbij enkele dia’s zijn gemaakt die alle kleuren van het scherm plus zwart en wit tonen, het scherm op kwaliteit te beoordelen. Indien er pixels defect zijn, heb je simpelweg het recht om het apparaat niet aan te weigeren. Een winkelier die niet van zins is om een nieuwe monitor aan te laten rukken is je geld niet waard. Dit is meteen ook een goede reden om web winkels in dit geval links te laten liggen, omdat terugsturen kan uitmonden in een ware hel, voordat je je gelijk hebt gehaald.