Je heet Georgios Krylacos Panayiotou en je bent van plan het helemaal te gaan maken als popster. Je ziet de posters met aankondigingen al voor je: niemand die dát gaat onthouden. De logische stap is dus om een mooie artiestennaam aan te nemen die lekker klinkt, simpel te onthouden is, vooral internationaal te begrijpen is en niet botst met je licht nichterige uitstraling. Aangezien er dan erg weinig opties over blijven, kom je al snel uit bij ‘George Michael’.

Vele bekende personen, vooral artiesten, zien het net als Georgios niet zo zitten om met hun eigen naam de wereld rond te gaan en bedenken een pakkende variatie of nemen een geheel andere naam aan. Van sommigen weet de halve wereld inmiddels wel dat dit het geval is en hoe ze eigenlijk heten, maar vaak is dit bij het grote publiek niet bekend. Dan is er altijd nog het internet om ons te onderwijzen.

In Nederland kennen wij Adrianus Marinus Kyvon als André van Duin en Ruud Dil doet de harten van de voetballiefhebbers toch minder hard kloppen dan Ruud Gullit. Veel Nederlanders lepelen wel uit hun geheugen op dat Vader Abraham eigenlijk Pierre Kartner heet, de jongere generaties weten dat Tiësto door het leven gaat als Tijs Verwest en men durft ook nog wel te gokken dat Ilse DeLange in ons land gewoon Ilse de Lange heet. Vraag je echter naar de echte naam van Robert Long, dan zal menigeen je eerder aangapen dan met Jan Gerrit Bob Arend Leverman op de proppen komen. Kader Abdolah bekt blijkbaar beter dan Hossein Sadjadi Ghaemma, George Baker was niet tevreden met Johannes Bouwens en Hendrik J. Marsman baalde waarschijnlijk dat er al een andere Marsman schrijfseltjes publiceerde en zocht zijn toevlucht tot J. Bernlef.

Bekende niet-Nederlanders kunnen er ook wat van. Er zijn er genoeg te vinden die het bij een kleine variatie houden, zoals Michael J. Fox die eigenlijk Andrew als tweede naam heft. Madonna Louise Veronica Ciccone houdt het gewoon bij haar eerste voornaam. Rolihlahla Mandela zal na de zoveelste miscommunicatie wel gezegd hebben: “Doe maar Nelson.” Jean-Claude Van Varenberg vond Van Damme blijkbaar iets internationaler overkomen. Ook een iets grotere variatie is soms nog te volgen: Bruce Willis heette schijnbaar eigenlijk Walter Willison en dat klinkt natuurlijk niet Amerikaans genoeg.

Bij veel beroemdheden moest de hele naam de prullenbak in. Als Voltaire niet zo kieskeurig was geweest, hadden we op school nu allemaal geleerd over François Marie Arouet. Verrassend genoeg blijkt ‘The Edge’ niet de echte naam van de gitarist van U2 en vond hij David Howell Evans wat minder scherp klinken. Je zult net zo geschokt zijn als ik dat Ho Chi Minh eigenlijk Nguyen Sinh Cung heette. Hoeveel angst had Stalin ingeboezemd als Iosif Vissarionovich Dzhugashvilli?

Zo vader, zo zoon: Ramon Gerard Antonio Estevez voorzag successen onder de naam Martin Sheen, zoon Carlos Estevez deed gezellig mee en werd Charlie Sheen. Alleen zijn oudere broer Emilio was wel tevreden met zijn eigen naam. Geen zo moeder zo dochter: Kate Hudson zal blij zijn geweest dat ze haar vaders achternaam kon gebruiken. Moeder Goldie Hawn heet oorspronkelijk namelijk Goldie Jean Studlendegehawn…

Je zou verwachten dat de naamwijzigende muzikant gaat voor een wat poëtischere naam dan zijn oorspronkelijke. Toch vind ik dan Maria Anna Sofia Cecilia Kalogeropoulou, hoewel wat lang, net wat zangeriger klinken dan Maria Callas. Ook zie ik voor Florian Cloud De Bounevialle Armstrong wel andere mogelijkheden dan ‘Dido’. Poëtischer dan Marshall Bruce Mathers III krijg je ze bijna niet, maar aan Eminem was het niet besteed. Dan is er natuurlijk nog de zanger van Guns ’N Roses. Ooit geboren als Bill Bailey, veranderde hij zijn achternaam in Rose (voluit William Bruce Rose) toen hij ontdekte dat zijn werkelijke vader die achternaam droeg. Heel poëtisch is zijn artiestennaam nu Axl Rose en misschien is het ook niet helemaal toevallig dat dat een anagram is van ‘oral sex’.