De voorspelling van de eindstand

1. PSV
2. Ajax
3. FC Twente
4. SC Heerenveen
5. FC Groningen
6. Feyenoord
7. AZ
8. FC Utrecht
9. NAC
10. NEC
11. Roda JC
12. Vitesse
13. Willem II
14. Sparta
15. Heracles Almelo
16. De Graafschap
17. ADO Den Haag
18. Volendam

== De degradatiezone ==

18. FC Volendam

De neiging is groot om automatisch een promovendus te kiezen voor de laatste plek. Dat zijn vaak de kleinere clubs en niemand verwacht ervan dat ze in de eredivisie blijven hangen. Volendam heeft echter een rijke eredivisiehistorie en de afgelopen jaren wisten Sparta, Heracles en De Graafschap zich gewoon te handhaven en zocht Groningen direct na promotie de weg naar boven op. FC Volendam heeft inzet en een elftal waarin vooral de aanvallers samen aardig spel kunnen neerzetten. Ook heeft de club echter verreweg de minste eredivisie-ervaring in de gelederen en zie ik bij alle andere clubs een aantal betere spelers rondlopen. Ik verwacht daarom geen verrassing en denk dat Volendam moedig strijdend, maar onmachtig ten onder gaat.

17. ADO Den Haag

ADO heeft dus een aantal betere spelers met meer eredivisie-ervaring, zoals Knopper, Cornelisse en Rankovic, waardoor ik denk dat ze boven Volendam zullen eindigen. Dat zal echter voornamelijk op strijd zijn, want ik zie heel weinig voetballend vermogen in de ploeg. Tegenhouden kan ADO heel aardig, counteren ook, maar echt een aanval opbouwen zit er nauwelijks in. De Haagse club heeft vooral spelers die het eredivisieniveau net niet halen. Daarom in mijn ogen geen verrassing voor ADO, maar netjes aansluiten boven Volendam.

16. De Graafschap

Voor mij is dit een team dat er net tussenin hangt: teveel kwaliteit voor rechtstreekse degradatie, maar te weinig in vergelijking met de clubs die ik er direct boven inschaal. De Graafschap heeft net iets meer spelers die in onderin de eredivisie overeind kunnen blijven, zoals Den Ouden, Hese, Postma, Jungschläger en zeker aankoop De Ridder. Mogelijk kan de Argentijnse spits Bargas wat broodnodig scorend vermogen toevoegen in het elftal, maar vooral defensief is de ploeg zeer matig. De Graafschap heeft een paar creatieve aanvallende spelers met De Ridder, Chaiat en Oost, maar vooral de laatste twee hebben nog alles te bewijzen op eredivisieniveau. Met genoeg ervaring binnen de gelederen om degradatie te ontlopen zie ik De Graafschap via de nacompetitie nog wel in de eredivisie blijven.

== De veilige zone ==

15. Heracles Almelo

Heracles won de eerste wedstrijd met 3-1 van Feyenoord. Een goede prestatie, maar deze moet ook in perspectief gezien worden. Heracles kreeg namelijk al in de tweede minuut een tegengoal en begon het gehavende Feyenoord pas echt klem te zetten na de rode kaart van De Guzman. Heerkes heeft zeker een ploeg die kan voetballen en niet puur op de counter gericht is. Hij kan een basis neerzetten met spelers die allemaal de eredivisie gewend zijn en heeft in V.d.Bergh, Klavan, Pieckenhagen en Maertens een stel spelers in de as die het team aardig kunnen dragen. De nacompetitie kan Heracles dus wel ontlopen, maar doordat naast het voetballend vermogen niet echt strijd in het team zit, gaat de club het moeilijk krijgen om eens een hogere eindpositie te behalen, gezien de versterkte concurrentie.

14. Sparta Rotterdam

Sparta is een van die concurrenten die er qua selectie stiekem op vooruit is gegaan. Boukhari zal wel gemist worden, maar het verlies van Emnes is goed opgevangen met Poepon. Vooral achterin is Sparta versterkt, met Knol, Touzani, Vermes, Van Gessel en de mogelijke verrassing Slijngard. Sparta had met 76 tegengoals de zwakste defensie van vorig seizoen, dit jaar verwacht ik op dat vlak veel verbetering. Zodra Booy doorheeft dat hij niet Rose maar Poepon als aanspeelpunt voorin moet gebruiken, kan optimaal geprofiteerd worden van de behendige spelers op de flanken. John ontwikkelt zich goed en ook Joey Godee zit eraan te komen. Sparta had het betere veldspel in de grote nederlaag tegen ADO. Ik acht de selectie goed genoeg voor een elfde of twaalfde plek, maar omdat er nog zoveel moet gebeuren denk ik dat het even duurt voordat Booy Sparta met goed voetbal op de rails heeft, vandaar de 14e plek.

13. Willem II

Ook Willem II is sterker geworden t.o.v. de vorige jaren. Tegen Ajax gaf het team al een voorproefje. De Tilburgers hebben een hechte defensie staan, met de belangrijke middenvelders Kargbo en Mathijssen daarvoor. Aanspeelpunt Demouge is inmiddels een eredivisiewaardige centrumspits die voorin een balletje kan vasthouden, Boutahar is opgebloeid als in zijn vroege jaren en met Messoudi, Muhamadu, Zijler en Mourad heeft Willem II nog diverse aanvallende opties. Dankzij de stugheid zal dit team de concurrenten Heracles en Sparta naar mijn verwachting voorbij gaan streven richting de middenmoot.

== De middenmoot ==

12. Vitesse

In 2005 werd Vitesse nog 7e, met Amoah en Janssen op hun top en Michael Jansen nog sterk achterin. Daarna werd het een grijze middenmoter met een 11e, 12e en nogmaals 12e plek. Met de beste wil kan ik Vitesse niet hoger zien eindigen dan weer 12e, omdat de concurrenten allemaal betere perspectieven tonen. Vitesse lijkt ingekocht te hebben om niet te verzwakken, i.p.v. om te versterken. Janssen, Swerts en V.d. Schaaf zijn nadrukkelijke verliezen die door V.d. Struijk, Drost, Schreuder, Jenner, Hofs en Molhoek goedgemaakt moeten worden. Alleen die laatste twee zijn aantoonbare versterkingen, de rest zal nog moeten blijken. Voorin is Tarvajärvi de nieuwe stormram, lood om oud ijzer met Gommans. Vitesse zal steunen op de degelijkheid van Velthuizen, Verhaegh en Sansoni, op het middenveld zijn Molhoek en Claudemir de aanjagers en Hofs en Kolk moeten voor de doelpunten gaan zorgen, omdat Junker op dat vlak laat afweten. Verdedigend redelijk goed, aanvallend moeizaam zal Vitesse geen verbetering kunnen tonen t.o.v. vorig seizoen.

11. Roda JC

Roda werd 9e, maar is in de zomerstop verzwakt. Een belangrijke controlerende middenvelder (Tioté) en aanvallende middenvelder (Lamah, 11 goals) vertrokken. Daarvoor terug kwamen Linssen, altijd belangrijk geweest voor VVV Venlo, maar nooit hoger gepresteerd en Vormer, bij AZ al twee jaar een talent maar niet doorgebroken. Niet bepaald zekerheidjes, bovendien zijn ze beide defensief ingesteld. Achterin kwam Mark de Man als versterking, die bij Anderlecht een paar jaar aardig heeft meegebald, maar de defensie wordt daar niet direct veel beter mee. Gommans is spits, maar geen type topscorer, terwijl Roda juist zo’n gebrek aan doelpunten heeft in de voorhoede. Het is voor Roda te hopen dat Cissé eindelijk efficiënter gaat worden, Yulu-Matondo zijn voorbeeld volgt en Hadouir zijn belofte gaat inlossen. Dat vind ik wel erg veel gokjes om het verzwakte middenveld te compenseren, maar omdat er toch veel verschillende spelers in staat zijn een doelpunt te maken, sla ik Roda net wat hoger aan dan Vitesse.

10. NEC Nijmegen

NEC is verzwakt en ik verwacht dat Utrecht en AZ hen op de ranglijst gaan passeren. NEC verloor Lens, Holman, Olsson, Bobson en Nalbantoglu. Ik denk dat het vertrek van de laatste twee aardig is opgevangen met Bouaouzan en de redelijk aanvallend ingesteld Dani Fernandez. Lens en Holman waren echter in de tweede seizoenshelft erg belangrijk voor NEC. Schöne is een goede voetballer, maar nog lang niet zo dwingend aanwezig als Holman en Collins John moet zich eigenlijk weer opnieuw bewijzen in Nederland. Zomer is een goede voetballer, die echter minder leiderskwaliteiten heeft dan Olsson achterin. Het grootste verlies is het vertrek van de middenvelder Vadocz, die de lijm in het elftal was en zowel verdedigend als aanvallend heel belangrijk was. Radomski kan goed voetballen, maar is in de opbouw beduidend minder sterk en speelt momenteel meer op ervaring dan op puur spelinzicht zoals de Hongaar deed. Er staat zeker geen slecht team in Nijmegen, maar met die weggevallen basisspelers moet er weer opnieuw gebouwd worden en dat gaat denk ik ten koste van het linkerrijtje.

9. NAC Breda

NAC had een absoluut topjaar en eindigde derde. Ernie Brandts haalde het hoogst haalbare uit de selectie en zijn vervanger Robert Maaskant heeft op dit niveau nog niets laten zien. De selectie is er niet sterker op geworden, misschien een tikje zwakker. Reuser en V.d. Leegte voor Molhoek en Stam, terwijl ook het talent Vallès Prat in Spanje werd opgehaald. Kwakman vervangt V. Gessel achterin, dat is misschien wel een verbetering. Voorin zou Caïro nog wat extra mogelijkheden moeten brengen. NAC heeft een selectie waar Brandts dit seizoen misschien de vijfde plaats mee had weten te halen, maar voor Maaskant denk ik dat de 9e plek het maximale is.

8. FC Utrecht

Na de 1-5 nederlaag thuis tegen PSV wordt FC Utrecht door veel mensen als zwakke broeder bestempeld. Ik geloof daar niet zo in. PSV strafte enkele persoonlijke fouten efficiënt af en Afellay bracht met twee schoten extra elan, waardoor PSV zo ruim won. Met een A-junior in de spits, een rechtsback op links, een centrale verdediger op rechts en een vleugelaanvaller op het middenveld was de opstelling van Utrecht behoorlijk verminkt. Het heeft een selectie met zo’n 18 prima eredivisievoetballers, een handvol spelers die daar vrij dicht tegenaan zitten en voormalige jeugdspelers die eraan zitten te komen. Op dit moment is het grootste mankement de blessures van diverse spelers, waarbij ik moet opmerken dat Utrecht wel enkele notoire lappenmandklanten heeft. Maar met een goede keeper, een doorgaans degelijke defensie, een versterkt middenveld met Silberbauer, Cziommer en Maguire achter de hand en een verrijkte aanval (Skoubo en Boussaboun) waar Leroy George steeds beter wordt, zie ik Utrecht hoge ogen gooien en ruim in het linkerrijtje terecht komen.

== De subtop ==

7. AZ Alkmaar

AZ werd vorig jaar met een goede selectie zeer teleurstellend 11e. AZ dumpte een aantal bankzitters en haalde spelers erbij die veelal nog een basisplaats moeten verdienen. Alleen Swerts lijkt daarvan verzekerd, als verlate opvolger van Steinsson op rechtsback. Moisander, Holman, Lens en Van der Velden zullen ervoor moeten knokken. Vooral de laatste drie zullen het daarmee zwaar hebben, omdat bij AZ Dembélé voorin wel verzekerd lijkt van een basisplaats en er nog ongeveer drie plekken overblijven voor deze drie spelers plus Martens, El Hamdaoui, Ari, Pellè en Poulsen. AZ heeft Schaars weer terug, de beoogde leider op het middenveld, maar na lang blessureleed zal hij een flinke aanloopperiode nodig hebben om echt op niveau te komen. Scorend vermogen mist AZ nog altijd voorin, met wel veel spelers maar weinig die er meer dan 10 kunnen maken. De terugkeer van Martens is daarom ook zeer welkom. Hoewel de magie van Van Gaal in mijn ogen een beetje is uitgewerkt, denk ik dat met de teruggekeerde middenvelders, de komst van Swerts en de ruime keus voorin AZ dit jaar meer uit een gelijkwaardige selectie zal weten te halen. De top zit er niet in, maar zo onderaan de subtop moet haalbaar zijn.

6. Feyenoord

In de uitgebreide analyse van de selectie van Feyenoord kun je in detail lezen waarom ik Feyenoord op de zesde plek neerzet. Een aantal goede, ervaren basisspelers, maar te veel blessures en een veel te mager bezette bank.

5. FC Groningen

Groningen presteerde vorig jaar goed met 7e plek, maar kende een paar mindere periodes. Op belangrijke posities in de as versterkten de Groningers zich: Luciano lijkt Van Loo te gaan overtreffen en heeft een basisplaats veroverd, Zweeds international Granqvist is de nieuwe verdedigingsleider, het Nigeriaanse talent Ajilore Oluwafemi versterkt het middenveld defensief en aanvallend zijn er nu extra opties met Garcia-Garcia en de Zweed Petter Andersson. Vier echte versterkingen t.o.v. de vertrokken spelers en ook jeugdspelers als Holla, Hiariej en Metaj haken steeds meer aan bij de basis. Sterker dan vorig jaar en nog altijd een brede selectie en een goede trainer, Groninge acht ik rijp voor de top-5.

4. SC Heerenveen

Heerenveen stond al onderaan de top-5 en zal ondanks het verlies van Sulejmani dit kunnen handhaven en ik denk zelfs iets verbeteren. Het gat in de aanval is opgevuld met de ervaren Kalou en de jonge Elyounoussi, die samen Sulejmani moeten doen vergeten. Beerens blijft beter worden, en de verkochte Bradley is vervangen door Väyrynen, die ook een aardige productie kan brengen. Samen met Zuiverloon hebben we dan de belangrijkste verliezen gehad en de rechtsbackpositie is opgevuld met Janmaat, door velen beschouwd als het grootste talent op die positie. Heerenveen versterkte de zwakste linie, de verdediging, verder met Kopic en Popov en als Vandenbussche weer een inzinking zou krijgen, staat nu het grote Belgische keeperstalent Steppe klaar om in te springen en hem wellicht zelfs uit de basis te keepen. Nu NAC naar mijn idee uit de top-5 verdwijnt, kan Heerenveen een plekje omhoog schuiven.

3. FC Twente

Ook van deze selectie schreef ik al een flinke analyse. Met een internationaal ervaren coach en een selectie die alleen achterin een wat smalle bank heeft, maar wellicht wat meer scorend vermogen heeft gekregen, kan het haast niet anders dan dat Twente tegen de top aan komt schurken.

== De top ==

2. Ajax

Alles over de Ajax-selectie heb ik ook al zo ongeveer geschreven. Ajax blijft met PSV de top vormen, maar komt defensief merkbaar te kort en dat zal de hoge doelpuntenproductie niet geheel kunnen compenseren.

1. PSV

Zoals je in de analyse van de PSV-selectie kon lezen, geef ik PSV opnieuw de meeste kans op de landstitel. Een brede, kwalitatieve selectie met weer een hechte, ervaren defensie. Aanvallend zijn de creatieve spelers allemaal jong, maar met een stabiele Afellay die toch al een paar jaar meegaat en vier spelers om uit te kiezen voor de twee plekken naast hem heeft PSV mogelijkheden genoeg om toch weer de titel in de wacht te slepen.

Wat is jouw voorspelling voor dit seizoen? Waarom vind je dat ik het eventueel mis heb?

Spelerswisselingen

FC Twente raakte basisspelers El Ahmadi, Engelaar en Wilkshire kwijt. Daarnaast werd bankzitter Zomer verhuurd aan NEC en vertrokken er drie spelers die bijna niet in het eerste hebben gespeeld: Schreuder, Arnar Vidarsson en Kleizen. Ook vertrok natuurlijk de succesvolle coach Fred Rutten naar Schalke 04.

Zijn opvolger Steve McClaren had dus versterkingen op het middenveld nodig. Daarom trok Twente Theo Janssen, Cheik Tioté en Kenneth Perez aan, huurde Rajkovic van Chelsea als versterking achterin en nam op de valreep Ronnie Stam over van NAC om het late vertrek van Wilkshire te compenseren.

Selectie

Doel: Boschker, Paauwe, Mihaylov
Verdediging: Wielaert, Douglas, Braafheid, Heubach, Wellenberg, Rajkovic
Middenveld: Tioté, Stam, Brama, Janssen, Perez, Hersi, Bjarni Vidarsson, Rendla, Maaroufi
Aanval: N’Kufo, Denneboom, Elia, Huysegems, Gerritsen, Arnautovic

Spelsysteem

McClaren borduurt voort op het 4-3-3-systeem dat Rutten de afgelopen tijd gebruikte bij FC Twente. Dat betekent een middenveld met in principe de punt naar voren, maar op alledrie de posities spelers met veel voetballend vermogen en liefst ook defensieve capaciteiten. Door het vertrek van enkele basisspelers zal dit systeem wat anders ingevuld gaan worden, omdat nieuwe spelers natuurlijk altijd andere kwaliteiten hebben.

Doel

De altijd betrouwbare Boschker is ook dit seizoen weer eerste keeper. Hij miste geen wedstrijd de afgelopen twee seizoenen en zal na zijn blessure bij de seizoensstart ongetwijfeld een poging wagen om het lage aantal tegengoals van vorig jaar nog verder aan te scherpen. Cees Paauwe begint ook al weer aan zijn tiende seizoen bij Twente en is in de regel een redelijke vervanger. De van Liverpool gehuurde Mihaylov is een talent, hij mocht bij afwezigheid van Boschker al laten zien wat hij kan en deed dat niet onverdienstelijk.

Verdediging

De verdediging wordt geleid door Rob Wielaert, die centraal achterin de rugdekking verzorgt, stuurt en opbouwt. Een echte inschuivende speler die niet bang is om de bal te hebben en zijn medespelers goed neerzet. Naast hem speelde de jonge Douglas vorig seizoen een aantal goede wedstrijden, dit seizoen heeft hij al wat foutjes laten zien. Talentvol is hij absoluut en op die leeftijd is een wat mindere periode normaal. Ik vermoed dat Twente dit seizoen toch nog veel plezier aan hem gaat beleven.

Edson Braafheid kan eigenlijk overal achterin spelen. Hij kan naast Wielaert centraal staan, maar als Douglas speelt, staat hij normaliter als linksback opgesteld. Geen topper, maar toch een betrouwbare speler om erbij te hebben. Op rechts was Wilkshire een vaste waarde en vooral belangrijk vanwege zijn aanvallende spel met diverse assists. Verdedigend was er nogal eens wat op zijn spel aan te merken. Met Wellenberg heeft Twente daar een optie die verdediging juist wat zekerder is, maar aanvallend minder sterk.

Middenveld

Het middenveld was vorig seizoen de belangrijkste linie bij Twente. De dynamiek die Engelaar en El Ahmadi in het spel brachten, dreef menig tegenstander tot wanhoop. De derde plek op het middenveld werd afwisselend ingevuld door Wilkshire, Brama, Hersi en soms Huysegems. De laatste drie kunnen dat nog steeds invullen natuurlijk, maar Twente heeft per saldo meer keus gekregen in deze linie.

Het binnenhalen van Perez was een buitenkansje voor Twente, deze speler is normaal gesproken verzekerd van een basisplaats. Perez heeft scorend vermogen, is sterk met diepe loopacties en in de korte combinatie en heeft een prachtige traptechniek die altijd weer assists oplevert. Hij heeft het creatieve spelinzicht voor de positie achter de spitsen, maar het nadeel is wel dat hij defensief veel minder bijdraagt dan de andere middenvelders.

Om dat te compenseren zou McClaren ervoor kunnen kiezen om twee middenvelders achter hem op te stellen die wat minder aanvallend vermogen hebben, maar meer controlerend vermogen, zoals Tioté, Stam en Brama. Dat zou Perez de ruimte geven om vrijuit te voetballen. Ook is er nog Theo Janssen, die nog niet echt in vorm is, maar normaal gesproken op het hele middenveld uit de voeten kan. Ook hij heeft een prima pass waarmee hij medespelers vrij kan zetten en het daarvoor benodigde inzicht.

Aanval

Centraal voorin is N’Kufo het aanspeelpunt én de doelpuntenmachine. De sterke spits is moeilijk van de bal te krijgen, heeft goed oog voor het spel om hem heen en is ook nog eens kopsterk en doelgericht. De meeste eredivisieclubs dromen van een speler met deze kwaliteiten. De aanvoer van de vleugels moet in principe komen van Denneboom en Elia.

Ook Denneboom heeft een sterk lichaam, dat hij vaak goed gebruikt in de persoonlijke duels. Bovendien is hij vrij snel aan de bal, waardoor hij regelmatig zijn tegenstander voorbij komt en een voorzet kan afleveren, maar hij is ook niet vies van een actie binnendoor. Dat laatste geldt ook voor Elia, die veel tengerder is en meer een frivole voetballer die het van een individuele actie moet hebben. Elia heeft altijd gegolden als talent, maar op dit moment vind ik hem een beetje stilstaan in zijn ontwikkeling.

Alternatieven

Achterin zou Braafheid ook rechtsback kunnen spelen, waarbij dan Heubach of Rajkovic als linksback in beeld zouden komen. Boven Rajkovic’ hoofd hangt echter een schorsing van maar liefst een jaar, opgelopen op de Olympische Spelen. Het is nog niet duidelijk of het beroep wat zal opleveren en Twente dus over de Serviër kan beschikken. Heubach heeft zijn beste tijd gehad. Wanneer alle opties uitgeput zijn, kan hij nog wel opdraven tegen de kleinere tegenstanders, maar hij mist (handelings)snelheid om nog echt mee te draaien. Ten slotte kan middenvelder Stam ook als aanvallende rechts- of zelfs linksback spelen, maar net als Wilkshire mist hij de echte defensieve kwaliteiten om daar structureel te presteren.

Op het middenveld zijn er dus met Perez in de punt naar voren nog drie spelers die in aanmerking komen voor de andere twee posities. Dan is er nog Youssouf Hersi, een aanvallende middenvelder die ook als vleugelaanvaller kan worden ingezet. Hersi weet vaak op de juiste plek op te duiken om een voorzet binnen te tikken en voetbalt graag in de schaduw van een sterke spits. Ook hij is defensief minder: hij werkt doorgaans hard, maar is niet de man van de scherpe onderschepping. Ook Stein Huysegems, eigenlijk een aanvaller, kan ‘op 10′ uit de voeten.

Veel opties dus om dat belangrijke middenveld weer op oorlogssterkte te brengen. In de loop van het seizoen zal de revaliderende Bjarni Vidarsson nog aansluiten. Met de aanvallend ingestelde linkspoot heeft FC Twente dan weer een extra optie. Bovendien zit ook het grote talent Rendla nog in de lappenmand, die als aanvallende middenvelder of aanvaller uit de voeten kan. Maaroufi is nog wel door Twente gehuurd, maar niemand houdt er echt rekening mee dat we van hem nog iets te zien gaan krijgen.

Voorin zijn Stein Huysegems, Perez en Hersi natuurlijk ook opties om op de vleugels te spelen. Ook Patrick Gerritsen is beschikbaar, die lang werd geplaagd door blessures, maar voor die tijd heel goed bezig was en hard werkt om weer op niveau te komen. Backup voor N’Kufo zal Arnautovic zijn, die op dit moment echter geblesseerd is. De Oostenrijker scoorde nog niet voor Twente, maar in de zomer probeerde Feyenoord hem al weg te plukken, wat niet doorging. Ook hij is nog jong en van hem zullen we in de toekomst zeker meer horen.

Ervaring en leiderschap

Om bovenin de eredivisie mee te draaien, is het belangrijk om naast jonge talenten een aantal spelers in de basis te hebben die veel eredivisie- of zelfs internationale ervaring hebben. Twente heeft dat goed voor elkaar: ze hebben een zeer ervaren as in het elftal. Keeper Boschker speelde al 480 competitiewedstrijden voor Twente, Wielaert bijna 250 eredivisiewedstrijden, Perez speelde 300 competitiewedstrijden en heeft ook internationale ervaring met Ajax, AZ, PSV en Denemarken en N’Kufo is natuurlijk de ervaren aanvalsleider.

Hoewel Perez dan niet bekend staat als man die de kar trekt als het tegenzit, zijn Boschker en Wielaert spelers met een natuurlijk overwicht in het veld die anderen ter verantwoording roepen. Verder hebben spelers als Janssen, Hersi, Denneboom en Braafheid inmiddels ook aardig wat wedstrijden op hun conto, waardoor Twente een vrij gelouterd geheel is.

Probleempunten

• Een opvallend mogelijk knelpunt is de coach: Steve McClaren staat bekend als een wisselvallige coach, die goede prestaties kan combineren met vreemde keuzes en slechte wissels. Rutten was juist de degelijke, rustige coach, die geen gekke dingen deed. McClaren heeft de zware taak om met deze selectie minimaal hetzelfde en eventueel een beter resultaat te bereiken. De vraag is of hij daartoe in staat is.
• In de spits heeft Twente toch een klein probleem als N’Kufo wegvalt. Arnautovic mag dan talentvol zijn, hij kan zeker nog niet de bijdrage aan het aanvalsspel leveren die N’Kufo brengt. Ook Denneboom en Huysegems kunnen eventueel de spitspositie bezetten, maar ook dat zijn geen echte oplossingen. Dit is echter een probleem waarmee veel clubs kampen.
• Mocht Rajkovic geschorst worden, dan houdt Twente vijf echte verdedigers over, waarvan Heubach eigenlijk niet het niveau haalt. Er zullen dan middenvelders of jeugdspelers in de verdediging moeten worden gezet bij blessures e.d., wat verre van optimaal is. De spoeling is dus te dun achterin.
• Twente heeft een mogelijk luxeprobleem. Perez, Janssen en Hersi spelen allemaal het liefst achter de spits en Rendla is er eigenlijk ook voor die plek. Er gaan dus mensen op de bank belanden en die eerste twee zullen daar moeite mee hebben, terwijl Hersi inmiddels misschien ook wel eindelijk eens basisklant zou willen zijn. McClaren moet zien dat hij de rust in de tent houdt.
• Het afgelopen seizoen scoorde Twente slechts 52 goals, tegenover 67 het seizoen daarvoor. Met dezelfde voorhoede lijkt er nog steeds scorend vermogen te ontbreken in de ploeg. Wellicht dat Perez dat deels kan opvangen: de Deen scoort als middenvelder regelmatig en bereidt altijd aardig wat doelpunten van anderen voor. Toch heeft Twente behoefte aan meer effectiviteit bij de vleugelspelers.

Conclusie

Twente heeft een selectie met zo’n 18 spelers die de club aan een hoge notering kunnen helpen en de overige spelers in de selectie zitten redelijk in de buurt van dat niveau, of zijn talenten die dat wellicht dit seizoen kunnen halen. Zo’n brede selectie is een noodzaak om een constant seizoen te kunnen draaien. Aan een tweede vereiste, voldoende ervaring en leiderschap, voldoet Twente zeker ook.

Deze selectie heeft opnieuw in het middenveld de mooiste linie, waar veel voetbal in zit en veel mogelijkheden tot variatie zijn. Met een dominantie op het middenveld, een zeer fatsoenlijke verdediging voorzien van een goede keeper en een aanval die wellicht wat te weinig scoort, maar wel een hechte verdediging kan doorbreken, heeft Twente een team dat eigenlijk voor geen enkele tegenstander in Nederland bang hoeft te zijn.

Als er achterin niet teveel mensen gaan wegvallen, zie ik Twente dan ook hoog bovenin meedraaien. McClaren mag dan af en toe wel een mafhannes zijn, hij heeft ook grote teams geleid en genoeg ervaring om met een goede selectie een hoge eindpositie in de eredivisie te bereiken. Kwalitatief zijn alleen de selecties van PSV en Ajax sterker, die zie ik dan ook beide boven FC Twente eindigen. Heerenveen kan zich meten met de Tukkers en zal zich ook in de strijd achter de topploegen mengen, maar omdat Twente aan het begin van de competitie als team al verder is, voorspel ik dat zij de derde plaats gaan pakken.

Spelerswisselingen

I.t.t. Ajax en PSV verloor Feyenoord geen bepalende spelers. Ja, basisklant Nuri Sahin keerde na zijn verhuur terug naar Borussia Dortmund, maar dat was vooraf bekend. Verder liet Feyenoord wat overbodige krachten gaan: Michael Jansen, Jordy Buijs en Karim Saidi keren niet terug. Chun-Soo Lee, Ekramy en Hofs zijn verhuurd.

Feyenoord haalde wel twee spelers voor de basis terug: Jon Dahl Tomasson en Karim El Ahmadi zijn de directe versterkingen. Rob van Dijk is de nieuwe tweede keeper en de jongelingen Kermit Erasmus en Manteiga zijn gehaald met het oog op de toekomst. Ten slotte keerde Tiendalli terug van zijn verhuur aan Sparta.

Selectie

Weinig beweging in de selectie dus, maar Feyenoord heeft dan ook geen geld om gekke dingen te doen. Het beoogde goudmijntje De Guzman werd niet verkocht, wat natuurlijk sportief gezien een voordeel is. Zodoende is Feyenoord de competitie in gegaan met deze 25 spelers:

Doel: Timmer, Van Dijk, Darley
Verdediging: Lucius, Vlaar, Hofland, De Cler, Bahia, Greene, Buijs, Tiendalli
Middenveld: El Ahmadi, Landzaat, Van Bronckhorst, De Guzman, Bruins, Wijnaldum, Fer, Manteiga
Aanval: Makaay, Tomasson, Mols, Slory, Biseswar, Vincken

Trainer Van Marwijk vertrok om bondscoach van Oranje te worden, zijn opvolger Gert-Jan Verbeek kreeg in de voorbereiding te maken met vele blessures in zijn selectie, waardoor de oefenperiode verre van optimaal verliep. In de openingswedstrijd liep bovendien De Guzman een schorsing op, waardoor hij er vier wedstrijden niet bij zal zijn.

Spelsysteem

Verbeek zal normaal gesproken 4-4-2 willen spelen met Tomasson en Makaay als aanvalsduo. Wanneer iedereen fit is, heeft Feyenoord zo’n vijf echte, basiswaardige middenvelders, waarvan er vier op lijn zouden kunnen spelen, met allemaal hun verdedigende én aanvallende taken. Ook is het mogelijk om met een ruit te spelen met Landzaat als controleur voor de verdediging en De Guzman achter de spitsen.

In de openingswestrijd beschikte Verbeek met Mols over slechts één centrumspits, dus koos hij voor de 4-5-1 waarmee V. Marwijk vorig jaar ook regelmatig opereerde, waarbij in dit geval Bruins en Wijnaldum aanvallend op de flanken van het middenveld speelden. Dat systeem is dus ook een optie wanneer er twee spitsen niet beschikbaar zijn.

Doel

Timmer start wederom als eerste keeper. Hij heeft zijn beste tijd echter gehad en met Van Dijk heeft Feyenoord een tweede keeper die er qua niveau niet ver vanaf staat. Voor eredivisiebegrippen voldoen beide doelmannen, maar echt er bovenuit steken doen ze niet. De Braziliaan Darley is nog jong en mag zich in de schaduw van deze twee senioren ontwikkelen. Mocht de blessuregolf ook bij de goalies toeslaan, dan heeft Feyenoord in elk geval een getalenteerde optie achter de hand.

Verdediging

Feyenoords beoogde centrum van de defensie, Vlaar en Hofland, kampt regelmatig met blessures. Wanneer zij fit zijn, kunnen ze samen een vrij degelijk hart vormen waarmee Feyenoord aardig voor de dag kan komen. Beide spelers zijn kopsterk en de snelheid die Hofland mist, heeft Vlaar wel, terwijl Hofland positioneel weer sterker is.

Op links is De Cler de vaste keuze, die defensief meestal goed overeind blijft en altijd aanvallend zijn steentje bijdraagt. Op rechtsback heeft Feyenoord een probleem: Theo Lucius blijft nog altijd meer middenvelder en is ook regelmatig geblesseerd. Toch is hij de beste optie op die plek, goede alternatieven ontbreken bij Feyenoord.

Middenveld

Dit is de best bezette linie van Feyenoord. De leiderschap die Van Bronckhorst koppelt aan zijn spelinzicht zijn zeer belangrijk voor het team. De aanvoerder heeft gezelschap van de eveneens geroutineerde Landzaat, die controle brengt maar ook diepgang heeft en een aardige trap.

Deze ervaren kern kan worden aangevuld met een keus uit drie jonge spelers. El Ahmadi presteerde goed op het dynamische middenveld van FC Twente en mag nu bij Feyenoord laten zien of hij die lijn kan doorzetten. Hij kan behoorlijk verdedigen, is technisch zeer vaardig en is een speler die aan de basis van de aanvalsopbouw kan staan.

De Guzman is normaal gesproken een vaste basisspeler. Zijn passing en overzicht zijn van groot belang bij het zoeken van de spitsen en de openingen, bovendien neemt hij vaak de vrije trappen en corners. Dan is er nog Luigi Bruins, die als talent bij Excelsior gehaald werd, maar vorig seizoen al direct 27 wedstrijden in het eerste mocht bijschrijven. Naar verwachting zal Bruins op het middenveld toch voorrang moeten geven aan de andere vier wanneer zij fit zijn.

Aanval

Makaay is een spits die altijd gevaarlijk blijft en de nodige verdedigende aandacht van de tegenstander vereist. Hoewel hij geblesseerd begint aan het seizoen, verwacht ik dat hij gewoon veel zal kunnen spelen. Zijn blessure is opgelopen op de Olympische Spelen, waar bijzondere leefomstandigheden golden en bovendien speelt hij normaal geen toernooi in de zomer. Mogelijk heeft hij nog wel een paar weken nodig om weer in zijn ritme te komen.

Dit seizoen kan hij gekoppeld worden aan Tomasson, die altijd goed uit de verf is gekomen bij Feyenoord, destijds bijvoorbeeld als partner van V. Hooijdonk. Hoewel hij bij Villareal niet zoveel scoorde de afgelopen twee jaar, zal de Deen in de Nederlandse competitie normaal gesproken weinig moeite hebben om het net te vinden. Tomasson keert net terug van een blessure.

Alternatieven

Achterin is de spoeling dun. Alleen Bahia is een vrij degelijke verdediger, die moeiteloos aansluit in de defensie en er meestal wel staat als hij nodig is. Serginho Greene valt keer op keer door de mand en toont aan dit niveau simpelweg niet aan te kunnen. Danny Buijs is eigenlijk een matige middenvelder, die regelmatig als rechtsback ingezet wordt, maar daar ook defensief tekort schiet. Tiendalli kon bij Sparta niet eens echt overtuigen en kan op dit niveau moeilijk mee.

Verbeek maakte al gebruik van Landzaat als centrale verdediger en vorig seizoen werd Fer nog wel eens een linie teruggehaald om rechtsback te spelen. Allemaal ingrepen die aantonen hoe hoog de nood is in verdedigend opzicht.

Op het middenveld is de selectie wel goed gevuld, met vijf volwaardige spelers voor vier basisplaatsen. Daarnaast klopt de dynamische Wijnaldum nadrukkelijk aan de deur: hij liet in de voorbereiding goede dingen zien en zal ongetwijfeld veel speelminuten gaan maken. Ook Leroy Fer heeft zijn plek in de selectie wel verdiend als controlende middenvelder. De pas 18-jarige Manteiga wordt gezien als zeer groot talent en gehaald voor de toekomst. Hij is een complete middenvelder met veel loopvermogen, maar gezien de bezetting op het middenveld zal hij rustig de tijd krijgen om te wennen, net als de watervlugge Kermit Erasmus, die in principe aansluit bij Jong Feyenoord.

Feyenoord moet het voorin met slechts één reservespits doen, Michael Mols. Eigenlijk gehaald als supersub, maar hij moet regelmatig in de basis aantreden, ook al houdt hij het geen 90 minuten meer vol. Mols is nog altijd sterk en balvast, maar scoort niet zoveel meer. Tim Vincken is chronisch geblesseerd, waardoor het moeilijk is rekening te houden met zijn inbreng. Ook Slory kent een ongelukkige periode bij Feyenoord met blessures, maar kan indien fit met zijn snelheid nuttig zijn voor in de counter.

Dan is er nog Biseswar, die in de zomer te horen kreeg dat hij weg mocht, maar in de voorbereiding toch weer een beetje liet zien waarom hij altijd als talent is bestempeld. Vooralsnog houdt Feyenoord hem dus bij de selectie, maar van hem hoeven geen wonderen verwacht te worden.

Ervaring en leiderschap

Van de clubs in het linkerrijtje van afgelopen seizoen is Feyenoord duidelijk de club met de meeste ervaren basisspelers in de selectie. Met Van Bronckhorst heeft het een echte leider, maar ook Makaay en Hofland zijn spelers die in hun linie sturend optreden. Deze spelers hebben heel veel internationale ervaring.

Ook Landzaat, Lucius, Timmer, De Cler en Tomasson hebben die ervaring, de een wat meer dan de ander. Zo kan Feyenoord een elftal opstellen met 8 basisspelers die allemaal het klappen van de zweep kennen, aangevuld met drie jongere spelers. Ook bij blessures is de kans groot dat er altijd wel drie of vier van deze ervaren groep het hart van het elftal kunnen vormen.

Probleempunten

• Het belangrijkste probleem is hierboven al een aantal keer langsgekomen: de blessures. Niet alleen heeft Feyenoord er veel van, de kans op blessures is ook gewoon vrij groot met een aantal dertigers en enkele spelers die al veel blessureleed hebben gekend.
• Het tweede probleem is daar direct aan gerelateerd: de kwaliteit van de bankzitters. Met iedereen fit heeft Feyenoord gewoon een heel mooi elftal staan, dat mee kan strijden om het kampioenschap. Een blessure kan echter nauwelijks opgevangen worden, omdat de tweede garnituur, vooral in de verdediging en aanval, duidelijk veel minder is dan de hoofdmacht. Twaalf basiswaardige veldspelers is te weinig.
• De vele blessures en daardoor wisselende samenstelling van het elftal maakt het vervolgens moeilijk om een echt team te creëren en automatismes in te slijpen. Daardoor zal Feyenoord een langere opstarttijd nodig hebben voordat het een beetje gaat draaien.
• Als Feyenoord via een wonder de komende 33 wedstrijden alle spelers fit houdt, zou nog de verdediging ze kunnen opbreken. De rechtsbackpositie is matig bezet; het centrum met Vlaar en Hofland vult elkaar aardig aan, maar doet onder voor bijvoorbeeld dat van PSV of FC Twente en waarschijnlijk ook Ajax. Het helpt niet dat er geen echt overtuigende keeper achter staat.

Conclusie

Geen grote lijst met probleempunten, wel een paar zwaarwegende. Feyenoord kampt met opstartproblemen en loopt met de minderwaardige bank en blessuregevoelige basis een groot risico op personele averij gedurende het seizoen. Dat is spijtig voor ze, want de basisspelers acht ik in staat hoge ogen te gooien. Als zij de kans zouden krijgen om ingespeeld te raken, zou een top-drienotering binnen handbereik liggen.

De realiteit is echter anders en ondanks de bewezen kwaliteiten van Verbeek zie ik hem onder deze omstandigheden niet die derde plek behalen. Afhankelijk van de blessures schaal ik Feyenoord in tussen de vierde en zevende plek. Gezien de kracht van de directe concurrenten houd ik het op een zesde plek.

Spelerswisselingen

Ajax verloor afgelopen zomer slechts twee belangrijke spelers. Edgar Davids stopte met voetballen en Johnny Heitinga werd verkocht aan Atletico Madrid. Daarnaast ontdeed de club zich van een aantal spelers die op de begroting drukten en niet in de plannen van Van Basten voorkwamen. De Ajax-fans zien Samuel Kuffour, Kenneth Perez, Jurgen Colin, Michael Krohn-Dehli, Nicolae Mitea, Ismael Urzaíz en derde doelman Erik Heijblok niet meer terug, terwijl Ogararu, Luque en Slijngard werden verhuurd.

De selectie werd versterkt met de duurste aankoop in de geschiedenis van Ajax en heel Nederland, Miralem Sulejmani, en de ook niet goedkope Darío Cvitanich. Daarnaast werden spelers gehaald voor wat minder geld per stuk: Ismail Aissati, Oleguer Presas, Evander Sno en de onbekende Eyong Enoh van Ajax Capetown. Kenneth Vermeer werd teruggehaald van zijn verhuur om derde doelman te worden.

Selectie

Van Basten heeft afdankertje Laurent Delorge gestald in het tweede elftal en tribuneklanten Rommedahl, Bakircioglu en Leonardo komen in principe niet in zijn plannen voor. In mijn analyse houd ik die vier spelers daarom grotendeels buiten beschouwing en richt ik me op deze 25 spelers:

Doel: Stekelenburg, Gentenaar, Vermeer
Verdediging: Silva, Oleguer, Vermaelen, Vertonghen, V.d. Wiel
Middenveld: Gabri, Lindgren, Aissati, Emanuelson, Sno, De Jong, Anita, Sarpong, Schilder, Donald, Van der Heijden, Enoh
Aanval: Huntelaar, Suarez, Sulejmani, Cvitanich, Martina

De eerste reactie kan zijn: 12 middenvelders is te veel en 5 aanvallers en 5 verdedigers zijn te weinig. Dat kan echter genuanceerd worden, want een aantal spelers zijn in meer dan één linie inzetbaar.

Spelsysteem

Ook Van Basten gaat bij Ajax door met het 4-3-3-systeem, waarbij hij mogelijk zal variëren tussen een middenveld met de punt naar voren of de punt naar achteren. Een echt klassieke 4-3-3 met buitenspelers aan de zijlijn zit er niet in, omdat Ajax geen klassieke vleugelspelers heeft. Daarom is het spel van de backs belangrijk: zij moeten veelvuldig opkomen en zodoende het veld breed houden.

Doel

Ajax heeft voor het doel in de breedte waarschijnlijk de beste bezetting van heel Nederland. Stekelenburg heeft zich de afgelopen jaren langzaam ontwikkeld tot een stabiele keeper die de eredivisietop aankan en international is. Hij is geen wereldtop zoals V.d. Sar, maar doet zijn werk zoals het hoort en is met zijn inmiddels opgebouwde ervaring steeds belangrijker voor het team.

Tweede keeper Gentenaar is al de 30 gepasseerd en heeft voldoende ervaring opgedaan bij NEC om er te staan als hij nodig is. Derde keeper Vermeer ten slotte heeft bij Jong Oranje al bewezen fantastische wedstrijden te kunnen keepen. Veel eredivisieclubs zouden graag zo’n keeper hebben.

Verdediging

De verdediging is het probleemkindje van Ajax geweest de afgelopen vier jaar. Waar PSV in die jaren gemiddeld 22,5 tegendoelpunten opliep, kreeg Ajax er gemiddeld 38,5 tegen. Vergelijk dat met de periode 1994-1996, toen Ajax voor het laatst een kampioensserie neerzette en gemiddeld slechts 26 goals per seizoen tegen kreeg, en het is duidelijk dat minder tegengoals een hoofddoel moet zijn voor Ajax.

Het verlies van Heitinga is in verdedigend opzicht te compenseren, omdat hij met enige regelmaat dubieuze foutjes maakte. Aanvallend droeg hij echter veel bij met zijn goede passes en doelpunten: Heitinga scoorde 12 keer in de afgelopen twee jaar. Zijn vervanger Oleguer scoort vrijwel nooit, maar kan een pass geven en is verdedigend beter dan Heitinga: hij is in staat een tegenstander onschadelijk te maken. Hoewel het geen echte topvoetballer is, heeft hij wel enkele jaren ervaring op hoog niveau bij Barcelona en dat kan Ajax goed gebruiken. Zijn beoogde partner in het centrum is Thomas Vermaelen. De Belg is wat kleiner, maar ook kopsterk. Positioneel laat hij nog wel eens te wensen over en hij is tamelijk blessuregevoelig.

Om dat verdedigende centrum te compenseren zal Ajax met twee aanvallende backs spelen. Rechtsback Bruno Silva is een harde, maar weinig gerichte verdediger, die er vooral staat vanwege zijn aanvallende kwaliteiten. De Uruguayaan komt veelvuldig mee op, heeft een goede voorzet in de benen en kan ook nog eens goed vrije trappen nemen. Op linksback zal waarschijnlijk Jan Vertonghen spelen. De Belg blonk uit op de recente Olympische spelen, waar hij meestal op het middenveld speelde. Hij is voetballend heel sterk en blijft verdedigend beter overeind dan de alternatieven op linksback.

Middenveld

Gabri is als rechtshalf onomstreden. De Spanjaard is een harde werker en staat voornamelijk als breker in het veld: aanvallen verstoren en de bal veroveren. Scoren doet hij niet vaak, al duikt hij af en toe in de aanval op met een loopactie. Ook Rasmus Lindgren lijkt verzekerd van een basisplaats. De Zweed was bij FC Groningen de spil op het middenveld, die vooral positioneel controlerend werk combineert met opbouwend inzicht en een goede kijk op het spel vóór hem. Met dit duo heeft Ajax een middenveld dat defensief bovengemiddeld is.

De invulling van de derde positie op het middenveld hangt af van het gekozen systeem. Met de punt naar achteren en dus meer controle komen spelers als Emanuelson en Sno in beeld. Sno is sterk en kan bijdragen aan een wat fysieker spel. Emanuelson is een speler die vanuit een ingezakte positie op het middenveld het liefst vooruit kijkt en opbouwt. Met de punt naar voren zou Aissati de logische eerst keus zijn ‘op 10′ met zijn steekpasses, balaanname en spelinzicht. Een alternatief is Jeffrey Sarpong, die met 11 optredens in drie jaar echter nog niet bepaald is doorgebroken. Cvitanich is vooralsnog door de trainers bestempeld als echte aanvaller en valt dus af op deze positie.

Aanval

Als centrumspits is Huntelaar onomstreden. Zijn doelpuntenproductie is ongeëvenaard met gemiddeld 29 goals per seizoen de afgelopen drie jaar. Als rechtsbuiten is Suarez de eerste keus, vorig jaar al goed voor maar liefst 13 assists en 17 doelpunten, een geweldig aantal voor een buitenspeler. Suarez is misschien nog wel belangrijker voor het aanvalsspel van Ajax dan Huntelaar, vanwege zijn creativiteit, individuele actie en oog voor medespelers.

De Man van 16 Miljoen, zoals hij al genoemd wordt, Sulejmani, zal op links een basisplaats krijgen in een vergelijkbare rol als Suarez, hij trekt ook graag naar binnen. Sulejmani brak vorig jaar bij Heerenveen door en kende ook een goede productie met 10 assists en 15 goals. Hij heeft vergelijkbare eigenschappen als Suarez en daarmee heeft Ajax twee gevaarlijke wapens op links en rechts, die zelf veel scorend vermogen hebben, maar ook heel goed in staat zijn doelpuntenmachine Huntelaar van aanvoer te voorzien.

Alternatieven

De basis staat al redelijk vast, op één middenveldpositie na. Ajax heeft echter nog een tiental spelers die het zullen moeten opvangen als een van die basiskrachten uitvalt. De verdedigers in de selectie zijn schaars: V.d. Wiel is een echte verdediger, maar een nog onervaren talent. Eventueel kan Sno een linie zakken om bijvoorbeeld rechtsback te spelen.

Ook heeft Emanuelson al veel dienst gedaan als linksback, maar vrijwel iedere keer liet hij zien daar verdedigend niet geschikt voor te zijn. Toch is hij vermoedelijk eerste backup voor Vertonghen. Vurnon Anita speelde op het Amsterdam Tournament centraal in de verdediging, maar is duidelijk te klein gebouwd voor die positie. Ajax zou bij defensieve problemen al snel uitkomen bij noodgrepen, zoals het naar achteren halen van Lindgren of Schilder of eventueel Toby Alderweireld uit Jong Ajax plukken.

Op het middenveld is er zoals gezegd veel keus. Emanuelson is genoemd als optie, maar Van Basten beschikt ook de jonge spelers Schilder, Anita, De Jong, Donald, Van der Heijden en Enoh, die samen misschien enkele tientallen wedstrijden ervaring op het hoogste niveau hebben. Mogelijk hoopt men op een doorbraak van een van hen, maar vooralsnog lijken spelers als Aissati, Emanuelson en Sno de gaten op het middenveld op te gaan vullen.

In de aanval is de dure aankoop Cvitanich veelzijdig genoeg om iedere positie te kunnen invullen, hij zal dus normaal gesproken de eerste reserve zijn daar. Ajax heeft nog rechtsbuiten Javier Martina achter de hand, die zijn competitiedebuut echter nog moet maken. Verder kan in geval van nood Aissati nog als hangende buitenspeler opereren, kan Donald eventueel in de spits spelen en kan Van Basten natuurlijk nog de middelmatige Rommedahl, Bakircioglu en Leonardo van de tribune halen.

Ervaring en leiderschap

Dankzij gelouterde leiderstypes als V. Bommel, Cocu, Ooijer, Vennegoor en Simons en gaandeweg ook Alex en Gomes was PSV de afgelopen jaren beter bestand tegen mindere tijden dan Ajax. Aan ervaring ontbrak het de Eindhovenaren nooit, terwijl juist dat een heikel punt bij Ajax was. Om de jonge spelers bij de hand te nemen werden Jaap Stam en Edgar Davids gehaald, die echter beide niet konden brengen wat ze hadden gehoopt, mede door blessures.

Heeft Ajax dat een beetje op peil weten te brengen in de selectie? Stekelenburg keept al enkele jaren in Ajax-1 en nu ook bij Oranje. Diverse spelers deden ervaring op bij de nationale elftallen onder 21, zoals Emanuelson, Vermaelen, Vertonghen, Aissati en Sno. Achterin staan twee wat oudere spelers, Silva en Oleguer, die zeker al het een en ander hebben gezien, evenals Gabri op het middenveld en Huntelaar voorin. Ajax kan nu dus moeiteloos een basis samenstellen met 5 a 6 aardig ervaren spelers. Een natuurlijke leider zie ik hier niet tussen zitten. Huntelaar is aanvoerder en Stekelenburg reserve-aanvoerder, beiden geen spelers die de kar trekken zoals vroeger Blind en Rijkaard dat konden.

Probleempunten

• Ajax mist dus echte leiderstypes: zolang het loopt, is dat niet zo’n probleem, maar dergelijke types zijn hard nodig wanneer het eens tegenzit om een wedstrijd te keren en een langdurige dip te voorkomen.
• De selectie is goed gevuld, maar niet sterk genoeg in de breedte. In de verdediging zijn de alternatieven niet goed genoeg en voorin is het verschil extreem groot zodra er meer dan één speler zou wegvallen. Van Basten gokt teveel op het doorbreken van jonge spelers die er als vervanger zullen moeten staan.
• De verdediging is niet genoeg versterkt: met Oleguer voor Heitinga is er wat meer defensieve kracht gekomen, maar dat compenseert niet wat in elk geval Silva en Vermaelen tekort komen.
• Ajax speelt van oudsher graag de tegenstander kapot met snel combinatievoetbal, maar de aanvallers verblijven het liefst op de helft van de tegenstander terwijl er bij de overige spelers niet genoeg diepgang is om goed voor aansluiting te zorgen.
• Het duo Gabri en Lindgren zal de wat mindere defensie moeten compenseren, maar dat gaat deels ten koste van die aansluiting naar voren. De punt naar achteren brengt extra zekerheid maar meer afstand naar de aanval. Met de punt naar voren kan Aissati die aansluiting verzorgen, maar ligt het zwaartepunt van het elftal voorin en wordt Ajax achterin kwetsbaar doordat vier spelers het liefst voorin blijven.
• Twee zeer creatieve buitenspelers is een luxe, maar aangezien beiden graag naar binnen trekken, zou het ook te druk kunnen gaan worden in het centrum. Drie aanvallers dicht op elkaar is vrij makkelijk verdedigen, waardoor Ajax afhankelijk zou kunnen worden van een sporadische ingeving.

Conclusie

Ajax heeft dit seizoen een selectie met enkele rasvoetballers: spelers als Aissati, Suarez en Sulejmani zijn een genot voor de liefhebber en ik verwacht ook van Cvitanich en Vertonghen mooie dingen te gaan zien. Huntelaar is altijd goed voor 20-30 goals en ik verwacht dat ook de jonge buitenspelers behoorlijk wat gaan scoren. Aan de doelpuntenproductie zal het niet liggen, aan de schoonheid van de goals evenmin.

Om kampioen te worden is er meer nodig dan doelpunten maken: een samenhangend team dat de wil heeft om ieder persoonlijk duel te winnen en alle punten te pakken. Op dat gebied heb ik mijn twijfels, vooral door het ontbreken van leiderschap in het team. Daarbij zal de matige verdediging ook niet helpen: onrust achterin betekent onrust in het hele elftal.

Dat klinkt wat ernstiger dan het is: Ajax gaat heus geen zevende worden. Het is de enige échte concurrent voor PSV dit seizoen en gaat het PSV gegarandeerd moeilijk maken. Ik voorspel dat Ajax die strijd niet zal gaan winnen en weer genoegen moet nemen met een tweede plaats. Een coach die nog geen enkele ervaring als clubtrainer heeft, met een elftal dat defensief niet volwaardig is en geen leiders herbergt, zie ik het afleggen tegen een PSV dat wél leiders heeft, een zeer ervaren clubtrainer, een degelijke defensie, maar veel minder goals zal maken.

Spelsysteem

Trainer Huub Stevens maakt gebruik van het 4-2-3-1-systeem: 4 verdedigers, 5 middenvelders, waarvan twee defensieve en drie aanvallende, en één centrale aanvaller.

---------K---------
RB---RCV---LCV---LB
----RVM-----LVM----
RAM-----CAM-----LAM
---------CA--------

(K=keeper, R=rechts, L=links, C=centrum, B=back, V=verdediger/-nd, M=middenvelder, A=aanvaller/-nd)

Stevens wil daarbij dat de drie aanvallende middenvelders onderling veel van positie wisselen, liefst ook met de spits. Daardoor moet voorin veel beweging en variatie ontstaan, wat voor de tegenstander moeilijk te verdedigen is. Doordat de twee middenvelders daarachter overwegend defensief zijn ingesteld, zijn die aanvallende spelers wat vrijer. Deze verdedigende middenvelders moeten zorgen voor de inspeelpass naar de creatievelingen en liefst ook af en toe een verrassende loopactie de diepte in.

Versterkingen

PSV werd de afgelopen jaren structureel verzwakt door het vertrek van de toppers. De afgelopen twee seizoenen werd PSV nauwelijks op eigen kracht kampioen en mocht het blij zijn met de falende concurrenten. In 04-05 haalde PSV 87 punten, een jaar later 84. In 06-07 waren dat er nog maar 75 in de fotofinish met Ajax en afgelopen seizoen zelfs maar 72. Deze belangrijke spelers vertrokken in die jaren:

2005: Bouma, Lee, Park, Vogel, Van Bommel
2006: Ooijer, Vennegoor
2007: Alex, Koné, Cocu
2008: Farfan, Gomes

PSV behield deze zomer toppers Afellay, Simons en Salcido, verder bestond de selectie nog uit doorgebroken jeugdspelers, enkele nuttige krachten en een aantal spelers die kunnen pieken maar niet constant genoeg zijn. Afgelopen seizoen werd PSV namelijk mede bij de hand genomen door Marcellis, Bakkal en Afellay, afkomstig uit de jeugdopleiding. Deze kern van vijf echt goede spelers was niet genoeg voor een kampioensteam.

Duidelijk was dat het vertrek van Gomes en Farfan de grootste problemen opleverde. Een wereldkeeper is niet te vervangen voor een club als PSV en Farfan was tweemaal clubtopscorer met 21 goals. Daarom werd de defensie versterkt met drie nieuwe spelers en kwamen er verder vooral aanvallend ingestelde spelers bij: Amrabat, Manco en Nijland.

De keeper

De Zweed Andreas Isaksson is geen wereldkeeper, maar de afgelopen twee maanden heeft hij bij PSV getoond prima mee te kunnen op het gewenste niveau. Isaksson is lang, heeft goede reflexen op de lijn en houdt zich tot nu toe aardig staande in de lucht en bij het uitkomen. Tweede doelman Roorda heeft nooit op topniveau gepresteerd en is slechts een lapmiddel, derde keeper Cassio heeft nog niets overtuigends kunnen tonen.

De verdediging

Teveel afhankelijk van de topkeeper vorig jaar moest PSV de verdediging versterken. PSV heeft nu daarom Marcellis, Brechet, Salcido, Pieters, Kromkamp en Rodriguez die elkaar stevige concurrentie bieden voor de vier basisplaatsen.

Salcido speelt centraal soms wat te onrustig, maar als back is hij verdedigend heel goed en komt hij ook regelmatig op langs de lijn. Hij kan rechts- én linksback spelen en staat vast in de basis, dus moeten Pieters (links) en Kromkamp (rechts) strijden om de andere backpositie. Kromkamp is als back aanvallend erg sterk en levert regelmatig assists af, verdedigend is hij minder degelijk. Met drie sterke verdedigers naast hem die voldoende rugdekking kunnen leveren, hoeft dat vaak echter geen probleem te zijn. Zijn concurrent Pieters is als jong talent gehaald, maar speelde afgelopen seizoen al gewoon 31 wedstrijden voor FC Utrecht. Hij moet nog altijd veel leren, maar het zal een interessante strijd worden tussen hem en Kromkamp.

Het centrum van de verdediging lijkt nu al onomstreden, Stevens kiest voor Marcellis en Brechet. Marcellis speelt rechts in de verdediging meestal alsof hij daar al vier jaar in de basis staat. De Limburger heeft veel oog voor het spel en weet vaak met goed positie kiezen de bal te onderscheppen. Hij is echter ook in staat om heel korte mandekking toe te passen. Daarnaast heeft hij een prima voortzetting in huis. Brechet is in de lucht wellicht nog sterker dan Marcellis, heeft eveneens weinig overtredingen nodig en kiest zoveel mogelijk een voetballende oplossing. Hij is technisch aangelegd, heeft veel spelinzicht en met beide benen een prachtige pass in huis. Brechet is de nieuwe leider van de verdediging en bovendien de beste opbouwer achterin.

De Mexicaan Rodriguez is de eerste backup voor deze twee. Hij is geschikt om zich vast te bijten in zijn tegenstander en deze uit de wedstrijd te spelen. Hij is aan de bal echter behoorlijk zwak en zou in de opbouw altijd het breekpunt vormen. Ook oogt hij soms te onstuimig in zijn ingrepen. Achter de hand is ook nog Addo, niet goed genoeg voor de basis, maar altijd bruikbaar om een mannetje uit te schakelen. Ook beschikt PSV nog over Zonneveld. Hij is inzetbaar als linksback of linkermiddenvelder maar komt zwaar tekort voor de basis van PSV. Door een redelijke rechtsbuiten wordt hij al snel overlopen, maar in bijzondere situaties kan hij nuttig zijn vanwege zijn goede traptechniek.

Het verdedigende middenveld

Aanvoerder Timmy Simons is onomstreden voor een van de twee posities controlerend op het middenveld. De Belg is een meester in het onderbreken van de aanvallen van de tegenstanders, het in de weg lopen op de juiste plek en kan desgewenst een creatieve middenvelder van de tegenstander volledig uit de wedstrijd spelen. Vanuit zijn centrale positie doet hij zijn coachende werk als aanvoerder goed en hij lijdt weinig balverlies. Diepgang heeft hij echter nauwelijks, dat zal de speler naast hem dus moeten compenseren.

Voor die tweede positie heeft PSV drie verschillende opties. PSV startte daar dit seizoen met de jonge Stijn Wuytens. Hij heeft een behoorlijk spelinzicht, kan met zijn passwerk de diepte zoeken en komt zelf ook wel eens met een loopactie of een goed schot. Defensief laat hij zich echter nog wel eens aftroeven. Otman Bakkal kan ook op die plek spelen: met zijn goede loopacties en scorend vermogen is hij de speler met de meeste diepgang voor die positie, maar ook Bakkal is controlerend echter nog geen top. Edison Mendez heeft veel loopvermogen en richt zich meer op het verdedigen dan de andere twee, al bemoeit hij zich ook veel met de opbouw en loopt hij zich vaak vrij. Zijn afstandsschoten gaan echter steevast over en zijn passing is wisselvallig.

Mogelijk zal Stevens dus per wedstrijd kiezen voor de speler die de op dat moment vereiste kwaliteiten bezit. Ook Culina is in Eindhoven gebleven, een speler die nooit echt heeft kunnen uitblinken, maar met een zeer specifieke opdracht soms in een Champions-Leaguewedstrijd de ontbrekende controle wist te brengen in een wedstrijd. Een speler als Culina is een aardige eredivisiespeler, die vooral zijn minuten op de bank zal maken.

De aanvallende middenvelders

De belangrijkste speler in deze linie en misschien wel in het hele elftal is Ibrahim Afellay, vorig jaar vrijwel iedere wedstrijd de aanjager met zijn dribbels en passes. Hij wordt centraal opgesteld, maar zwerft in die rol veel over het veld. Hij is hard aan zijn scorend vermogen aan het werken en het lang de bal vasthouden wordt bij hem steeds functioneler: het levert vaak een vrije trap op en zo niet, dan zijn vaak drie of vier tegenstanders uit positie getrokken wat ruimte voor medespelers oplevert.

Amrabat heeft een sterk lichaam, veel beweging en een prima balbehandeling, waarmee hij voor afwisseling en gevaar zorgt. Net als Afellay kan hij goed de bal aannemen en vasthouden en zo PSV helpen verder van de eigen goal af te spelen om de verdediging te ontlasten. Amrabat kan op links én rechts uit de voeten.

Tegen Feyenoord en Utrecht zette Stevens de verdedigender ingestelde Mendez op de derde aanvallende plek. Toch bleef de dynamiek dankzij het harde werk van Mendez. Een tweede optie is Dzsudzsak. De linkspoot is vrij snel en heeft een goede voorzet en schot, maar lijkt op dit moment wat zelfvertrouwen te ontberen om het duel aan te gaan met een verdediger.

Dan zijn er nog de twee nieuwe talenten. Reimond Manco is net 18 en zal rustig gebracht worden door de technische staf, maar heeft in de spaarzame minuten die hij in de voorbereiding speelde, al stiekem laten zien aan de bal fantastisch te kunnen spelen en veel creativiteit te hebben, alsmede een goede traptechniek. Stef Nijland brak vorig jaar door bij FC Groningen. Om als enige diepe spits te spelen is hij te onrustig voor de goal. Gezien zijn goede techniek, gevoel voor ruimte en medespelers en zijn goede pass kan hij een van de flankposities bezetten, maar ook heel goed ‘op 10′ uit de voeten bij afwezigheid van Afellay. Het zal me niets verbazen als beide spelers al met regelmaat mee zullen spelen dit seizoen.

De spitsen

Nu Reis uit de selectie is gezet, blijven Lazovic en Koevermans over voor de spitspositie. In 4-2-3-1 komt de eenzame spits regelmatig tegen een overmacht te staan met de rug naar de goal. Daarom is het gewenst dat de spits een sterke balaanname en kaats heeft en goed de bal kan afschermen en afleggen. Beide spelers hebben dat niet in huis.

Lazovic heeft daarentegen wél snelheid, een redelijke individuele actie en kan aardig koppen. Zijn belangrijkste eigenschap is zijn dynamische werklust: hij kan een tegenstander meesleuren en een assist geven op een medespeler in de ontstane ruimte. Zijn afronding laat echter te wensen over: Lazovic mist simpelweg te veel kansen voor een spits. Koevermans’ grootste kwaliteit is zijn positiekeuze voor de goal. Deze speler zie je niet over het veld buffelen, maar vanuit de punt van de aanval het spel volgen en zijn best doen altijd op de optimale scoringsplek te staan. Een typische afmaker die op zijn kansje loert en meestal gewoon raak schiet, maar verder dus niet aan de aanval bijdraagt.

Met drie beweeglijke spelers achter zich zou Koevermans regelmatig bediend moeten kunnen worden, dankzij de creativiteit en het harde werk van de anderen. Met hem in de basis moeten die andere echter meer arbeid verrichten dan met Lazovic, die zelf minstens zo hard werkt als de rest. Met Lazovic voorin heeft PSV vier aanvallende spelers die onderling veel van positie kunnen wisselen, i.p.v. drie. Dat kan zijn voordelen hebben bij het ontregelen van de defensie van de tegenstander. Stevens zal mogelijk per wedstrijd bekijken wie hij het best kan gebruiken. Een alternatief is Amrabat, die wél de vereiste kwaliteiten voor een spits in dit systeem, maar dan op de flank gemist moet worden en nog minder ervaring als centrale spits heeft dan Lazovic en Koevermans.

Probleempunten

• PSV heeft een mix van ervaring en jeugdig elan, maar die is niet helemaal in balans. Achterin ziet het er goed uit met Salcido, Brechet en Isaksson. Daarvóór is Simons de enige echt ervaren speler, Lazovic en Koevermans hebben weinig meegemaakt op het hoogste niveau. Voor de aanvallende creativiteit is PSV dus afhankelijk van jongelingen. Eventueel kan met Mendez nog wat extra ervaring worden ingebracht.
• De spitspositie is het grootste zorgenkindje in het elftal. Lazovic en Koevermans zijn verschillende types met meer tekortkomingen dan wenselijk voor die positie. Een ervaren speler die met de rug naar de goal op de 16 de bal vasthoudt als de druk op PSV toeneemt, is er niet.
• De keeperspositie lijkt met Isaksson wel voorzien, maar mocht hij wegvallen, dan moet PSV het met de middelmatige Roorda doen of het vooralsnog mislukte talent Cassio Ramos. Een zwakke of onzekere keeper is veel moeilijker te compenseren door de verdediging.
• Als Afellay zijn dag niet heeft of niet meespeelt, scheelt dat een flinke dosis creativiteit. Afellay heeft in het verleden nogal wat blessures gehad en loopt schorsingen op met al zijn gele kaarten. Of PSV ook zonder Afellay kan, zal moeten blijken.

Conclusie

PSV heeft een tamelijk brede selectie met wellicht wat te weinig ervaring en veel jong talent. Op twee of drie posities na zijn de spelers moeiteloos te vervangen door andere goede spelers in de selectie, een belangrijk pluspunt in elke kampioensstrijd.

Wederom lijkt PSV het te moeten gaan hebben van een sterke achterhoede. Het verschil met eerder is dat PSV nu zomaar vier verdedigers kan opstellen die allemaal naar voren durven kijken aan de bal. Zo is de defensie minder kwetsbaar in balbezit onder druk en heeft het elftal meer opbouwmogelijkheden. Op het middenveld kan er tactisch aardig worden gevarieerd door de verschillende types in de selectie.

Ik zie bij PSV een team in opbouw, zoals ieder jaar. Dit team lijkt echter al een gedegen fundering te hebben en vooral de aanval moet nog wat harden. Weinig tegendoelpunten krijgen blijkt de afgelopen jaren heel belangrijk om kampioen te worden. Met minimaal twee fitte creatievelingen achter de spitsen zie ik PSV voorin toch genoeg stootkracht brengen om de punten voor het kampioenschap binnen te slepen.

Verkochte topspelers

• Heurelho Gomes (Tottenham Hotspurs)
• Jefferson Farfan (Schalke 04)

Verkocht talent

• Ismail Aissati (Ajax)

Vertrokken reservespelers

• Fagner (teruggeplaatst naar Jong PSV)
• Alcides (niet langer gehuurd van Chelsea)
• Rajkovic (niet langer gehuurd van Chelsea, nu verhuurd aan FC Twente)
• Tommie van der Leegte (verkocht aan NAC Breda)
• Mika Väyrynen (verkocht aan SC Heerenveen)

Verhuurd

• Jelle De Bock (Helmond Sport)
• Rens van Eijden (Willem II)
• Genero Zeefuik (FC Omniworld)

Gestopt met voetballen

• John de Jong

Tijdens het vorige seizoen nam PSV al afscheid van John de Jong, die wegens langdurig blessureleed zijn carrière moest beëindigen. Met Gomes en Farfan vertrokken twee dragende spelers. De doelman bewaakte bij PSV vier jaar lang de goal als een hermetisch fort en de aanvaller was met veel belangrijke doelpunten bepalend in de eredivisie. Ismail Aissati had geen basisplaats en had daar zoveel moeite mee, dat hij naar Amsterdam vertrok in de hoop daar wel een gespreid bedje te vinden.

De overige vertrokken spelers maken deel uit van de opruiming van dit jaar. Rajkovic maakte nooit echt indruk en Alcides verdedigde redelijk, maar was aan de bal een regelrechte ramp en bron van onrust. De jonge Fagner heeft het niet kunnen laten zien en mag weg, hij doodt de tijd bij Jong PSV. Vlak voor de transferdeadline vertrokken nog twee middenvelders die afgelopen jaar samen drie wedstrijden speelden en dus als overbodig werden gezien: Väyrynen en V.d. Leegte. Drie talenten zijn tenslotte verhuurd: vooral van Rens van Eijden wordt veel verwacht, maar hij moet eerst laten zien dat hij bij Willem II een basisplaats kan veroveren.

Gekocht voor de basis

• Andreas Isaksson
• Jérémie Bréchet
• Erik Pieters
• Nordin Amrabat

Gekocht voor de breedte of toekomst

• Reimond Manco
• Stefan Nijland
• Francisco ‘Maza’ Rodríguez

Doorgestroomd uit de jeugd

• Stijn Wuytens

Vooral het gemis van Gomes en Farfan moest dus opgevangen worden. Een doelman van topniveau haal je als PSV niet zomaar tevoorschijn, dus koos men voor een man met internationale ervaring wiens carrìere wat in het slop was geraakt bij zijn club: Isaksson. Om het hem wat makkelijker te maken werd de verdediging versterkt met Brechet en Pieters, terwijl Mexicaans international Rodriguez een nieuwe ervaren optie is in het centrum van de verdediging.

De controlerende middenvelder Wuytens mocht uit de jeugd aansluiten bij het eerste en speelde prompt in de eerste twee officiële wedstrijden in de basis mee. Amrabat wordt gezien als vervanger van Farfan en met Manco en Nijland zijn twee aanvallende talenten gehaald voor de toekomst, die al vrij dicht tegen de basis aanzitten.

De volledige selectie inclusief rugnummers is dus nu:

Doel
1 Andreas Isaksson
21 Bas Roorda
31 Cássio Ramos

Verdediging
2 Jan Kromkamp
3 Carlos Salcido
4 Francisco Rodríguez
13 Jérémie Bréchet
14 Erik Pieters
18 Eric Addo
24 Dirk Marcellis

Middenveld
5 Mike Zonneveld
6 Timmy Simons
8 Edison Méndez
15 Jason Culina
20 Ibrahim Afellay
28 Otman Bakkal
29 Stijn Wuytens

Aanval
9 Danko Lazovic
10 Danny Koevermans
11 Nordin Amrabat
16 Stefan Nijland
17 Reimond Manco
19 Jonathan Reis
22 Balázs Dzsudzsák

Een op het oog uitgebalanceerde selectie van 24 spelers: 3 keepers, 7 verdedigers, 7 middenvelders en 7 aanvallers. Lees verder over de kwaliteiten en probleempunten van de PSV-selectie.

Opstelling FC Utrecht

--------------Vorm------------
Van Buuren-Dickoh-Schut-Somers
---Silberbauer----V.Dijk------
------------Schaken----------
-George-----Loval---Sanmartean

Van Hanegem stuurde zijn spelers de wei in met een 4-3-3-formatie, met de jonge Schaken in de punt naar voren. Deze voormalige jeugdspeler van Ajax speelde in april al drie wedstrijden in de hoofdmacht van Utrecht. Utrecht kon niet beschikken over Skoubo, Shew-Atjon, Cornelisse, V.d. Gun en de laatste aanwinsten Nesu en Boussaboun. Linksback Nesu sluit pas komende week aan bij de selectie, Boussaboun is pas gisteren aangetrokken en zat nog op de tribune met de geblesseerden vandaag. Somers nam waar als linksback, terwijl tweede keus Van Buuren voor Cornelisse speelde. Het beoogde centrum van de verdediging, Dickoh en Schut, kon wel spelen. Voorin stond Loval als centrale spits opgesteld, waar normaal gesproken Skoubo waarschijnlijk zal mogen spelen indien fit.

Scoreverloop

3′ 0-1 George: op links werd Somers gelanceerd door Sanmartean, de Belg zette vanaf de achterlijn laag voor, waarna George hem kon intikken.
44′ 0-2 Van Dijk: een vrije trap iets buiten het strafschopgebied. Hij schoot hem in de linkerhoek binnen, de bal werd onderweg nog licht aangeraakt.
51′ 0-3 Sanmartean: George kwam op rechts op, legde de bal breed op Sanmartean, die aannam, nog een man uitkapte en beheerst de bal halfhoog in de rechterhoek krulde.
86′ 0-4 Caluwé: mooi combinatiespel van Utrecht, waarbij uiteindelijk Caluwé inspeelde op Loval, die de bal over een verdediger terugtikte op Caluwé. De middenvelder nam aan op de borst en tikte de bal ogenschijnlijk makkelijk over de uitkomende keeper.

Wedstrijdverloop

Utrecht kende een snelle start met de vroege goal van George. Na dat doelpunt bleef Utrecht een sterk veldoverwicht houden en bij fasen snel combinatiespel in de kleine ruimtes vertonen. Toch wist het weinig grote kansen te creëren in het eerste kwart van de wedstrijd. Af en toe maakte Silberbauer aan de bal een lange rush naar voren, waarbij hij meestal moest worden afgestopt met een overtreding, wat ook tot een snelle gele kaart bij Elinkwijk leidde.

Na een minuut of tien schoof Dickoh met de bal in: zijn inspeelpass kwam niet goed aan, maar Sanmartean pikte de bal op en schoot via een voet van Elinkwijk over. Een grotere kans kreeg Sanmartean drie minuten later: de overname was van Schaken, die een snelle tegenaanval opzette en via o.a. Loval kwam de bal bij Sanmartean, die vanaf links met rechts inschoot. De keeper tikte de bal echter uit de kruising. Even later kon Schaken op links doorbreken en voorzetten, George kon net niet binnenglijden omdat de verdediger er goed tussen zat, waarna de keeper de raar vallende bal nog tot corner moest verwerken.

Na 20 minuten gaf George vanaf rechts voor en kopte Van Dijk de bal in, zonder treffer tot gevolg. Kort daarna gaf Elinkwijk een gevaarlijke dieptepass op een aanvaller, die op de middenlijn ontsnapte aan buitenspel. Voor hij het besefte doemde echter Vorm voor hem op, die op de borst onderschepte en de bal wegwerkte, misschien wel het gevaarlijkste moment voor Elinkwijk.

In de 24e minuut verdiende Silberbauer weer een vrije trap, die door Sanmartean via de muur naastgeschoten werd. De keeper had wat moeite met de corner van George. Na een half uur spelen nam Schut eens een directe vrije trap met links, maar schoot hard in de muur. Vlak daarna legde Schaken de bal prachtig over de verdediging heen en kon Van Dijk doorstomen, alleen greep de keeper net op tijd in. Tien minuten voor tijd brak George door op rechts en speelde zijn man uit, legde terug op Loval die echter te zwak inschoot, de keeper van Elinkwijk pakte de bal klemvast.

Een dot van een kans voor Sanmartean aan paar minuten later: na een combinatie met Schaken kon hij de keeper omspelen, maar in duel met een laatste verdediger tikte hij de bal in het zijnet van de lege goal. Na de goal van V. Dijk brak Elinkwijk vanaf de aftrap opeens door, maar het schot van te grote afstand ging zonder gevaar voorlangs.

Na rust kwam Keller erin voor Dickoh en verving de 17-jarige A-junior Gévero Markiet rechtsback Van Buuren. Het eerste wapenfeit was voor Elinkwijk, een ongevaarlijk schot over de goal van Vorm. Aan de andere kant zette Schaken George vrij, maar de keeper kon ingrijpen. Elinkwijk produceerde ook nog een rollertje dat Vorm rustig kon oprapen. Toen was het tijd voor de 0-3 na een goede aanval over rechts.

De keeper van Elinkwijk raakte even later geblesseerd toen hij een hard schot van Loval moest keren. Hij kon gelukkig weer verder spelen. Na een uur spelen kwam Caluwé voor Schut in het veld. Van Dijk nam plaats in de verdediging en Caluwé nam zijn plek op het middenveld over. Een paar minuten later verliet ook Silberbauer het veld en verving Barry Maguire hem.

Net als in het eerste deel van de eerste helft creëerde Utrecht in deze fase weinig kansen. Pas in de 69e minuut viel er een schot van Schaken te noteren dat net naast ging, nadat hij goed vrij was gelopen en een korte actie maakte op de rand van de 16. Het tempo van Utrecht was ook wat omlaag gezakt, maar het sterke veldoverwicht bleef. Er werd vrijwel niets weggegeven achterin.

Nog een A-junior die het veld in mocht, Anouar Kali verving Gregory Schaken in de 71e minuut. Na een vrije trap van Elinkwijk die via de muur een corner opleverde, brak Utrecht weer uit. Sanmartean gaf een prachtige bal over twee verdedigers heen op George, die uiteindelijk niet wist te scoren. In de 82e minuut schoot Van Dijk nog een vrije trap op de handen van de keeper. Twee minuten later was een wilde halve omhaal ver over de goal van Loval de afronding van een creatieve aanval over diverse schijven, waarbij uiteindelijk de spelverlegging naar rechts een voorzet van George en zo de kans opleverde.

Utrecht zette in de slotfase duidelijk nog even aan. De vermoeidheid was nog niet toegeslagen en dus kon het tempo nog omhoog. Vier minuten voor tijd leverde de verhoogde druk van Utrecht de laatste treffer op via wederom goed combinatiespel. Het hoogtepunt van de slotfase was daarna een actie van George op eigen helft, die zich met een 360-graden draai vrijspeelde van zijn tegenstander en direct een flitsende pass op Loval erachteraan gaf, die echter in het zicht van de goal onderuit ging. De wedstrijd werd afgesloten met een schotje naast de goal van Elinkwijk.

Beoordeling spelers FC Utrecht

Een interessante wedstrijd, waarbij opviel dat Utrecht lange fases snel combinatievoetbal speelde, vooral op het middenveld de bal zo lang in de ploeg wist te houden. Het schortte vaak aan de laatste pass naar voren, waardoor het veelvuldige balbezet en alle beweging voorin te weinig kansen opleverde om het veldoverwicht van FC Utrecht goed uit te drukken. 0-4 is een aardige afspiegeling van de wedstrijd op basis van de kansen die Utrecht kreeg, maar feitelijk werd Elinkwijk bij één uitbraak even gevaarlijk en dicteerde Utrecht de wedstrijd verder grotendeels.

De verdedigers zaten er vaak goed tussen om aanvallen van Elinkwijk te onderbreken, waardoor Vorm weinig te doen kreeg. Hij heeft zijn sterren echter al verdiend, al was het mooi om te zien hoe hij in de tweede helft een zeldzame voorzet van Elinkwijk doodkalm uit lucht plukte alsof het niets was. Het centrum heeft met Schut en Dickoh twee kopsterke verdedigers die lange ballen van Elinkwijk onschadelijk maakten. V. Buuren deed het verdedigend naar behoren op rechts, maar was aanvallend niet zoveel te zien. Somers op links bemoeide zich er wat vaker mee, terwijl hij defensief eenvoudig overeind bleef.

Van Dijk buffelde als altijd op het middenveld en scoorde een prima vrije trap, koos ook zijn momenten om mee naar voren te gaan. Naast hem viel de Deen Silberbauer op met zijn rushes naar voren: als hij de bal heeft probeert hij altijd de meters te pakken waar hij kans toe ziet, tot hij onderuit gehaald wordt of net op tijd de bal afgeeft. Altijd mooi om een speler met dergelijke diepgang te zien. Controlerend vond ik hem minder sterk dan Van Dijk en af en toe was zijn balbehandeling wat houterig. Ook Silberbauer is een behoorlijke kopper.

De opvallendste middenvelder was Gregory Schaken. Ik zal eerlijk bekennen dat ik van zijn drie wedstrijden in april haast niets heb meegekregen en ik dus met een frisse blik naar hem keek. Hij kon me wel bekoren als aanvallende middenvelder: hij was veelvuldig aanspeelbaar, kaatste en combineerde opvallend makkelijk mee en toonde vaak overzicht met slimme passjes. Een prima spelverdeler, die zelf geen echte individuele actie in huis lijkt te hebben, maar steeds op zoek is naar openingen voor anderen. Hij was de spil in veel aanvallen en zal op het deze manier Van Hanegem moeilijk maken als iedereen fit is.

De gevaarlijkste aanvaller was Leroy George. De vorig seizoen doorgebroken linkspoot koppelde ook vanmiddag weer zijn indrukwekkende snelheid aan een flinke dosis techniek en redelijke effectiviteit. Hij is zeker geen blindganger maar heeft oog voor zijn medespelers, getuige ook de negen assists die hij vorig seizoen gaf. Hoewel Utrecht met Loval, Boussaboun, Skoubo, Sanmartean, V.d. Gun en deze George over zes aanvallers beschikt voor drie posities, kan het haast niet anders dan dat deze man wederom een basisplaats gaat krijgen.

Centraal werkte Loïc Loval hard, maar had de kleine Fransman het af en toe lastig tegen de lange centrumverdedigers van Elinkwijk. Toch wist hij de nodige ruimte voor medespelers te creëren en met regelmaat terug te zakken om aan het combinatiespel deel te nemen. Voor een echte angel voorin kon hij echter niet zorgen. Sanmartean oogde op links soms onwennig. Hij leed vooral in de eerste helft veelvuldig balverlies, dat trok in de tweede helft wat bij. Toch liet hij ook een aantal prachtige passes en schoten zien, waaronder de geplaatste 0-3.

Invaller Markiet bleef met evenveel gemak overeind op rechtsback als zijn voorganger Van Buuren. De jongeling oogt atletisch, voetbalde onbevangen en had een prima inspeelpass. Ook Barry Maguire maakte een goede indruk: een zeer beweeglijke middenvelder die overal te vinden is en in de persoonlijke duels niet makkelijk te kloppen is. Anouar Kali speelde slechts 20 minuten en kwam niet zoveel in het spel voor als Schaken. Kali ziet eruit als een vlot dribbelaartje, maar mist duidelijk nog de body om op dit niveau mee te kunnen. Tom Caluwé ten slotte kende een goede invalbeurt, hij viel vrij naadloos in op het middenveld en kon prima mee in het af en toe rappe combinatiespel. Hij bekroonde de invalbeurt met een mooie goal.

Conclusie

Ik heb de vorige oefenwedstrijden van FC Utrecht niet gezien, maar tegen Elinkwijk oogde Utrecht superieur en conditioneel sterk. Aanvallend ontbrak vaak de laatste stap om het goede combinatiespel af te ronden, Utrecht heeft nog een week de tijd om hieraan te werken voordat het tegen PSV aan de bak moet.

Na de wedstrijd van PSV tegen Feyenoord gisteren denk ik dat PSV en Utrecht ongeveer even ver staan qua voorbereiding. Ook PSV ontbeert op dit moment een speerpunt in de aanval, maar op basis van de overige kwaliteiten in het basisteam geef ik ze meer kans op winst dan FC Utrecht. Utrecht hoeft echter niet te vrezen voor de competitie. Met een behoorlijk kwalitatieve selectie, een goed bezette bank en de meeste posities dubbel bezet zou het linkerrijtje voor Utrecht voor het grijpen moet liggen. Het grootste gevaar zijn blessures: spelers als Sanmartean, V.d. Gun en Schut hebben een lange blessuregeschiedenis en het missen van dergelijke spelers is toch altijd een aderlating.

PSV

PSV haalde met Rodriguez, Brechet, Pieters, Isaksson, Manco en Amrabat vooral verdedigende versterking omdat het vertrek van doelman Gomes niet alleen met een nieuwe keeper kan worden opgevangen. Aanvallend moet Amrabat Farfan doen vergeten en is Manco met het oog op de toekomst gehaald. Jeugdspelers Stijn Wuytens en Rens van Eijden zijn permanent bij het eerste gehaald en de eerstgenoemde mocht vandaag meteen in de basis starten:

-------------Isaksson--------------
Salcido-Marcellis-Brechet-Zonneveld
--------Simons-----Wuytens---------
Mendez-------Afellay--------Amrabat
-------------Lazovic---------------

Wuytens dus in een controlerende rol naast Simons, Mendez als aanvallende middenvelder op rechts en Lazovic werd verkozen boven Koevermans als diepe spits.

Feyenoord

Waar PSV alleen Kromkamp en reservedoelman Roorda niet kon inzetten wegens blessures, miste Feyenoord o.a. de geblesseerden Hofland, Lucius, Vlaar, De Guzman, Makaay, Tomasson en El Ahmadi, allen toch potentiële basisspelers. Een flinke aderlating, maar met Timmer, De Cler, Landzaat, Van Bronckhorst en Mols stond er een zeer ervaren as en Bruins was afgelopen seizoen gewoon basisspeler. Voor Verbeek dus goed om te zien hoe zijn ervaren kern de rest overeind weet te houden en hoe de tweede keus zich manifesteert:

-------------Timmer-------------
--Greene-Landzaat-Bahia-De Cler-
Wijnaldum---Bruins-V.Bronckhorst
Biseswar------Mols---------Hofs-

Biseswar en Hofs moesten het veld breed houden op de vleugels en de drie middenvelders moesten vooral eerst tegenhouden en daarna aan aanvallen denken. Landzaat was bij gebrek aan verdedigers een linie teruggeschoven.

Wedstrijdbeeld eerste helft

Waar Feyenoord zich vooraf in een underdog-positie manoeuvreerde, bleek het in de eerste helft aardig mee te kunnen met PSV. Het was een tamelijk saaie helft, omdat er weinig uitgespeelde kansen kwamen. Feyenoord had het defensief redelijk voor elkaar. Verbeek besefte dat Afellay doorgaans bij alle PSV-aanvallen betrokken is en had zijn mannen de opdracht gegeven de middenvelder het spelen onmogelijk te maken.

Dat lukte de eerste drie kwartier goed. Zodra Afellay ook maar enigszins in aanvallende positie werd aangespeeld, stormden er direct drie, soms zelfs vier Feyenoorders op hem af voor een omsingeling. De jonge PSV-er kon daar niet mee omgaan en zakte al snel van lieverlee terug om daar maar de bal op te halen, terwijl Simons dan de ruimte indook om daar nog wat tegenstand te bieden. Vanaf de middenlijn is Afellay echter veel minder gevaarlijk, veel ruimte voor een opening in de diepte lag er niet.

Feyenoord hield verdediging en middenveld kort op elkaar en hield PSV zo aardig van zich af, maar kwam zelf ook niet veel aan aanvallen toe. Mols deed zijn best als aanspeelpunt voorin, maar ondervond weinig aansluiting. Feyenoord stuitte op een rustig verdedigend PSV, dat weinig moeite had om overeind te blijven. Daardoor zagen we een eerste helft waarin PSV het meest aan de bal was, maar de sporadische kansjes gelijk verdeeld waren.

Tweede helft

Na rust speelde PSV voorin met meer variatie. De drie aanvallende middenvelders gingen meer bewegen en van positie wisselen met elkaar en Lazovic, waardoor Feyenoord het moeilijk kreeg. PSV kreeg wat kansen via een afstandsschot van Afellay op de buitenkant van de paal en een voorzet van Amrabat die door De Cler bijna tot eigen doelpunt werd verwerkt. De ban werd gebroken toen een voorzet van Zonneveld vanaf links van richting werd veranderd en Lazovic attent reageerde de bal stevig kon inkoppen van dichtbij: 1-0.

PSV had nadrukkelijk het overwicht in de tweede helft en liet weinig toe achterin. Een makkelijk verdiende corner leidde tot de 2-0. Zonneveld nam de hoekschop vanaf rechts en Wijnaldum gaf Marcellis teveel ruimte op de strafschopstip. De verdediger van Jong Oranje kopte hard door het midden in, Timmer had er wellicht bijgekund.

Vanaf dat moment was het duidelijk dat PSV de wedstrijd niet meer uit handen ging geven. Feyenoord probeerde er een offensief tegenover te zetten en kreeg wel wat kansjes, de gevaarlijkste via invaller Schet die van dichtbij mocht schieten, maar Isaksson had zijn goal goed verkleind en kreeg de bal op de Zweedse borst.

De allergrootste kans was echter voor PSV in de slotfase. De ingevallen Dzsudzsak werd op links de diepte ingestuurd en gaf puntgaaf voor op de goed vrijgelopen Amrabat, die echter van vier meter afstand de goal miste omdat hij de bal per ongeluk met de hak raakte. Hoewel PSV in het laatste kwartier wat onrustiger oogde achterin na wat wissels, kwam het dus niet meer in gevaar.

Beoordeling PSV

PSV toonde vandaag een aantal zaken aan. Ten eerste: de verdediging ziet er solide uit. Isaksson keepte een goede wedstrijd, pakte de ballen die hij kreeg overtuigend. Het centrum Marcellis-Brechet is het toonbeeld van rust en gericht ingrijpen, terwijl het ook nog eens opbouwende kwaliteiten herbergt. Een slippertje hier en daar van een back hoeft dus geen probleem te zijn. Salcido speelde redelijk op rechtsback, na toch ruim een jaar in het centrum te hebben gespeeld. Zonneveld, die eerder al aantoonde te kort te komen voor PSV, speelde vandaag een zeer behoorlijke wedstrijd met als bekroning twee assists.

Ten tweede: het middenveld heeft genoeg potentie. Met Simons is er leiderschap en de nodige defensieve kracht voor de balans. Wuytens deed het niet bijzonder goed, maar komt al aardig in de buurt van het gewenste niveau en klopt aan de deur. Mendez speelde als aanvallende rechtermiddenvelder, maar blonk uit door de vele balovernames en meters die hij maakte. Hij heeft helaas vaak moeite om een reeks goede wedstrijden achter elkaar te spelen en mag wat doelgerichter worden, zonder schoten uit onmogelijke hoeken. Afellay werd vandaag ingepakt door Feyenoorders, maar zorgt gewoonlijk voor veel goede openingen naar voren en dribbels langs tegenstanders, waardoor hij onmisbaar is als aanvallende kracht op het middenveld. Amrabat tenslotte haakt verrassend snel aan bij het niveau van de landskampioen en weet voor veel dreiging te zorgen. Ondanks zijn grote misser aan het einde heeft hij een prima schot in huis om zijn dribbels of loopacties af te ronden.

Ten derde: de spitspositie is de grote dissonant binnen de PSV-selectie. Koevermans is te statisch voor de beoogde dynamische aanval en is vooral nuttig om op de goede plaats te staan voor het afmaken van voorzetten. Lazovic is veel beweeglijker en werkt veel harder, maar mist de controle en balvastheid die vereist is voor een spits in dit 4-2-3-1-systeem van PSV. Duidelijk is dus dat PSV een spits ontbeert die het steunpunt voorin kan zijn, de stok om de tent fier overeind te zetten. Wellicht dat men daar in de laatste week voor de transferperiode nog voor gaat zorgen.

Beoordeling Feyenoord

Feyenoord deed het vooral in de eerste helft verdedigend niet slecht en voerde missie ‘blokkeer Afellay’ toen prima uit. In de tweede helft waren alle aanvallende spelers van PSV samen te beweeglijk en daardoor lastig om grip op te krijgen voor Feyenoord. Zeker in de slotfase toen Feyenoord wilde aanvallen om de 2-0 achterstand toch nog weg te poetsen, gaf het zeeën van ruimte weg achterin.

Achterin speelde De Cler overigens een goede wedstrijd, over zijn flank werd PSV niet vaak gevaarlijk. Greene daarentegen was een gevaar voor zijn eigen team, hij grossierde in fouten en gevaarlijk balverlies. Landzaat deed het niet onaardig op een voor hem ongewone positie. Op het middenveld miste Feyenoord vooral aanvalskracht om de aansluiting bij de voorhoede (vooral Mols) te verzorgen. Wat dat betreft is de test van de tweede garnituur voor Verbeek niet zo goed uitgepakt. Wijnaldum heeft als excuus dat hij nog jong is en zeker nog veel kan groeien in de toekomst, maar Hofs mist gewoon het niveau, zoals vandaag te zien was. Zelfs zijn vervanger Schet was al een verademing. Biseswar deed het op rechts beter, al speelde hij in de voorbereiding voor Feyenoord sterkere wedstrijden.

Moeten we Feyenoord nu afschrijven voor komend seizoen op basis van deze wedstrijd? Dat lijkt me niet. Met zoveel geblesseerden kunnen we dit team niet beoordelen als de beoogde basis. Met Makaay en Tomasson heeft Feyenoord een betere aanval dan PSV, terwijl een middenveld met El Ahmadi, Landzaat, V. Bronckhorst en De Guzman zowel aanvallend als verdedigend veel sterker zal staan dan vandaag het geval was. Met een zwaar gehavend team heeft Feyenoord toch gewoon een helft lang behoorlijke tegenstand geboden tegen PSV dat zo ongeveer op oorlogssterkte was en uiteindelijk maar twee doelpunten hoeven toestaan. Dat biedt in mijn ogen genoeg hoop dat Feyenoord met een fittere selectie wat beter gaat presteren dan vorig seizoen.

Opstelling NAC Breda

-----------Ten Rouwelaar----------
Fehér-Kwakman-Zwaanswijk-Pollemans
--------Stam-------Vallès Prat----
-------------Gorter---------------
-Reuser-----Idabdelhay----Lurling-

Een 4-3-3-systeem met de punt naar voren, waar Donny Gorter speelde, die inmiddels definitief van PSV werd overgenomen. Linksback Wesley Pollemans speelde nog geen officiële wedstrijd in de hoofdmacht, Csaba Fehér speelde rechtsback nu Ammi naar ADO Den Haag is vertrokken en Vallès Prat mocht als linkermiddenvelder de hele wedstrijd spelen. NAC speelde zonder bijvoorbeeld Amoah, Cairo, Kolkka, De Graaf, Penders, Mtiliga, Loran en Elshot.

Scoreverloop

15′ 0-1 Reuser: directe vrije trap wat links van het midden op 17 meter, laag in de rechterhoek ingeschoten.
38′ 0-2 Lurling: Lurling werd goed in de ruimte aangespeeld met een balletje over de verdediging heen en lobde zelf de bal over de keeper in de goal.
47′ 0-3 Tamerus: met een lange pass speelde Stam Tamerus op links aan, die helemaal vrij op de keeper af kon het strafschopgebied in en redelijk door het midden raak kon schieten.
68′ 0-4 Tamerus: na een lange aanval over vier, vijf schijven gaf Stam weer het laatste passje, waarna Tamerus vrij makkelijk kon intikken.
81′ 0-5 Tamerus: Stam maakte op links een actie waarbij hij zijn man bij de achterlijn uitspeelde en de bal voorlegde, wederom een intikker voor Tamerus.
88′ 0-6 Reuser: Lurling gaf vanaf de rechterflank met links voor, Reuser kopte in.
90′ 0-7 Lurling: ditmaal andersom, Reuser gaf voor op Lurling die in de laatste minuut kon intikken.

Wedstrijdverloop

NAC Breda begon vrij tam aan de wedstrijd. Geen al te hoog tempo, waardoor er ook weinig grote kansen gecreëerd werden. De eerste was zelfs voor Baronie, maar Ten Rouwelaar kwam zijn doel uitsnellen en kon via de aanvaller een doeltrap verdienen. In de 9e minuut kwam de eerste echte kans voor NAC, toen Reuser voorzette en Idabdelhay over het doel kopte. Na een weggekopte bal kreeg Ten Rouwelaar een paar minuten later nog een hard ingeschoten volley te verwerken. In dit eerste kwartier ging het redelijk gelijk op, Baronie was iets gevaarlijker.

De 0-1 viel dan ook uit een vrije trap, toen Idabdelhay de bal had afgetroggeld van een verdediger, zich langs een ander wurmde en naast schoot, maar de scheidsrechter alsnog floot voor de overtreding en Reuser mocht aanleggen voor de openingsgoal. De fase die volgde was niet veel beter dan vóór de goal. NAC kreeg wel een duidelijk veldoverwicht en gaf nauwelijks meer iets weg achterin, maar veel grote kansen kreeg het zelf niet.

Valles Prat schoot op de lat bij een van de eerste keren dat hij doorliep bij een aanval, op aangeven van Martijn Reuser. Een schotje van Lurling ging voorlangs, evenals een vrije trap van Reuser. De 0-2 was een sierlijke goal, zowel de pass als de afronding. Vijf minuten voor rust veroverde NAC de bal en Vallès Prat zette snel een aanval op. Met een bal de diepte in leidde hij een aanval in waaruit eerst Idabdelhay inkopte en een verdediger de bal van de lijn haalde, waarna dezelfde Baronie-speler nogmaals redde toen de bal uit de scrimmage weer voor zijn voeten rolde. Kwakman schoot vervolgens over.

Na rust kwamen Tim Hofstede, Gert-Jan Tamerus en Jimmy van Fessem in het veld voor Kwakman, Pollemans en Ten Rouwelaar. Tamerus ging als aanvallende middenvelder spelen en Donny Gorter nam de linksbackpositie over van Pollemans. Deze tweede helft zat er bij vlagen meer leven in het spel, onder aanvoering van Stam en de opbloeiende Vallès Prat. Het tempo bleef echter te laag en NAC hield achterin wel de pot dicht, maar wekte de indruk dat het met wat meer moeite de dubbele cijfers had kunnen halen.

Na de snelle 0-3 van Tamerus lepelde Idabdelhay de bal nog maar eens op de lat, nadat Lurling hem lanceerde. Een afstandsschot van Zwaanswijk ging naast de goal, een kopbal van weer Idabdelhay na een voorzet van Reuser ging over. Een van de twee kansen van Baronie in de tweede helft ontstond na slordig uitverdedigen van NAC, maar de aanvaller schoot vanuit het strafschopgebied over. De andere was een vrije trap, die V. Fessem over de lat moest tikken.

Het laatste kwart van de wedstrijd was nadrukkelijk voor NAC, dat conditioneel sterker leek. Tamerus rondde een aardige aanval af, waarbij weer Stam de beslissende pass gaf. Na de gele kaart voor Stam wisselde NAC nog maar eens wat: Gorter, Idabdelhay en Fehér gingen eruit, de jongelingen Tom Janssen, Frank van Kouteren en Michiel Kramer kwamen erin. De lange Kramer ging naast Tamerus in de spits spelen, V. Kouteren links in de nieuwe driemansverdediging naast Zwaanswijk en Hofstede en Janssen werd een aanvallende linkermiddenvelder, waar Lurling op rechts ging spelen. Vallès Prat werd de meest verdedigende middenvelder, voor hem speelden Stam en Reuser. NAC speelde dus in het laatste kwartier een soort aanvallende 3-5-2 of zelfs 3-3-4.

Dat betaalde zich uit met drie goals in de laatste 10 minuten, terwijl Janssen ook nog hard op de keeper schoot. Baronie was niet bestand tegen deze aanvallende druk in de slotfase, waardoor de wat geflatteerde uitslag van 0-7 ontstond. NAC had over de hele wedstrijd gezien zeker een veldoverwicht, maar in de eerste helft voetbalde Baronie een tijd heel aardig mee. Het speeltempo van NAC lag te laag, op de slotfase na toen er wat meer aangezet werd. Met een aanvallende formatie liet Maaskant zijn spelers doen alsof er een achterstand moest worden weggewerkt.

Beoordeling spelers

De goalies mochten ieder een helft spelen en kregen beide een paar ballen te verwerken. Dat deden ze goed en de nul werd gehouden. V. Fessem is een prima tweede keeper met de nodige ervaring, die er zonder twijfel zal staan wanneer hij nodig is.

Pollemans speelde een behoorlijke wedstrijd op linksback, hij viel positief noch negatief op. Kwakman en Zwaanswijk vormden het centrum, waar Baronie toch af en toe doorheen wist te breken. Fehér is meer middenvelder dan back en moet net als aan het eind van vorig seizoen vrezen voor zijn basisplaats. Elshot voldoet prima als rechtsback, terwijl op het middenveld De Graaf en Stam waarschijnlijk in de basis kunnen.

Stam speelde een goede wedstrijd en was vooral opbouwend/aanvallend nadrukkelijk aanwezig, wat tot uiting kwam in zijn bijdrages aan de diverse goals. Naast hem begon Vallès Prat onwennig aan de wedstrijd: hij kwam in het begin niet zoveel in het spel voor en leek zijn draai te moeten zoeken. Hij herstelde zich echter prima en ging steeds meer ballen veroveren en opeisen. Ik heb hem een aantal prima passes vooruit zien versturen. Het meest opvallend aan zijn spel waren zijn aanvallende positiespel en zijn vermogen om het spel echt te versnellen. Hij koos zorgvuldig zijn momenten om diep te gaan en als hij aan de bal kwam, koos hij vaak een snelle opbouwende oplossing. Baronie is wellicht geen goede graadmeter, maar de Spanjaard maakte op mij een prima indruk. Aangezien hij pas 18 is, vermoed ik dat er nog veel groei in deze speler zit. Hij kan nog een stuk feller worden in de persoonlijke duels en aanvallend valt zijn kopvermogen tegen, maar het zou me niet verbazen als hij dit seizoen snel een basisplaats weet te veroveren.

Aanvallend waren Lurling en Reuser veel in beweging. Reuser nam de meeste vrije trappen en corners en scoorde uit de eerste vrije trap, hij leverde ook een aantal goede voorzetten af. Idabdelhay werkte hard, maar leek soms uit op wat pingelwerk en miste een aantal kansen. Gorter betrekt zich naar mijn smaak te weinig bij het aanvalsspel. Een speler op die positie zou zich constant aanspeelbaar moeten maken en een snelle voortzetting kiezen, maar Gorter is soms te onzichtbaar.

Tamerus maakte drie goals, maar erg moeilijk waren die niet. Zijn positiekeuze was het beste aan de goals, bij zijn eerste dook hij helemaal vrij op de vleugel op en bij de andere twee stond hij op de juiste plek voor het laatste tikje. Hij was dan minder actief dan Idabdelhay, hij was wel een stuk effectiever. Hofstede viel centraal achterin redelijk goed in, de drie late wissels speelden te kort om goed te beoordelen.

Opstelling FC Groningen

-------------Luciano------------
Hiariej-Sankoh-Granqvist-Stenman
-------Matthijs--Levchenko------
Powel--------Nijland------Garcia
-------------Berg---------------

Coach Ron Jans nam deze wedstrijd duidelijk heel serieus, na de matte 1-2 tegen de Harkemase Boys. Hij stelde het bijna sterkst mogelijke team op en wisselde slechts drie keer. Blijkbaar had hij het elftal de instructie gegeven om in elk geval de nul te houden en een hoge score te behalen om te laten zien hoe ze ervoor staan. Groningen speelde in een soort 4-2-3-1-formatie, met Matthijs en Levchenko in een controlerende rol op het middenveld en met Powel, Nijland en Garcia drie aanvallende middenvelders achter de enige spits Berg. Een opvallende samenstelling, omdat vorig seizoen zowel Nijland als Powel nog als centrumspits gezien werden. Met name Nijland verwacht ik niet gauw als aanvallende middenvelder te zien opdraven in de competitie, zeker omdat Groningen weinig spelers heeft voor die spitspositie.

Scoreverloop

11′ 0-1 Berg: Na een slimme steekpass ontsnapte hij aan de buitenspelval, omspeelde de keeper en kon intikken.
20′ 0-2 Garcia: Hij werd vrijgezet in het strafschopgebied, wachtte even met de bal aan de voet af wat de keeper deed en stiftte de bal toen over hem heen.
31′ 0-3 Garcia: Een vrije trap iets buiten het strafschopgebied een beetje van links. Hij schoot hem langs de muur halfhoog in de rechterhoek.
41′ 0-4 Berg: Centrale verdediger Granqvist stoomde door en gaf links van het strafschopgebied hard en laag voor, waarna Berg hem ineens kon binnenschieten in de linkerhoek.
51′ 0-5 Garcia: Stefan Nijland maakte een actie op links en bediende Garcia, die vlak voor de goal kon intikken.
52′ 0-6 Berg: Stenman kwam op de linkerflank goed mee op en gaf voor, Berg kon ditmaal intikken.
69′ 0-7 Garcia: Een afvallende bal werd door hem van buiten de 16 hard ingeschoten, de bal werd onderweg nog aangeraakt.
72′ 1-7 Amir Zandi: Nadat een bal naar voren niet goed werd verwerkt door Sankoh kon VVOG een aanval gaan opbouwen. Zandi kwam aan de bal, soleerde bijna de hele verdediging voorbij en schoot prachtig hoog in de goal van een meter of 12.
76′ 1-8 Powel: Nijland moest op een iets te harde bal uitwijken naar rechts, maar bleef goed kijken en gaf voor, Powel kopte mooi vallend in de verre hoek in.
82′ 1-9 Berg: Samen met Powel brak hij door de verdediging heen en gingen ze op de keeper af. Berg gaf te hard breed op Powel, waardoor hij rechts uit positie kwam en er weer verdedigers bijsloten. Powel wachtte echter rustig tot Berg weer iets teruggezakt was en vrijstond, bediende de Zweed en die schoot de bal rustig in de linkerkruising.

Wedstrijdverloop

Groningen begon niet zo goed aan de wedstrijd. In de openingsfase lag het tempo heel laag en hoewel er niets werd weggegeven, creëerde het zelf ook nauwelijks kansen. De eerste kans was voor Berg, die zijn inzet van de doellijn gehaald zag worden. De tweede kans kwam pas in de elfde minuut, toen Berg wel trefzeker was. Tot de tweede goal waren er slechts kansjes voor Nijland en Matthijs. Na de 0-2 begon Groningen langzaam op gang te komen en wat meer te creëren.

Een vrije trap van Nijland na een overtreding op hemzelf werd nog weggekopt, maar kort daarna kreeg eerst Berg een flinke kans die door een verdediger verijdeld werd en schoot vlak daarna Garcia voorlangs. De 0-3 kwam dan ook niet uit de lucht vallen, de vrije trap was terecht na het onderuithalen van Garcia, wat veelvuldig gebeurde. Na 35 minuten kwam Stenman eens lekker naar voren draven op links en legde hem goed breed op Berg, die teveel tijd nam en bovendien slap op de keeper schoot.

De slotfase was ook de leukste fase van de eerste helft. Na de mooie 0-4 van Berg, even mooi voorbereid door Granqvist, werd er nog een doelpunt afgekeurd wegens buitenspel: een kopbal van naar ik meen Garcia. Na gepruts achterin bij VVOG kreeg Nijland een flinke kans, maar hij schoot slap in handen van de keeper. Vlak voor rust gaf Berg vanaf de achterlijn voor op de inlopende Stenman, die goed in de hoek schoot maar de bal toch nog tot corner verwerkt zag worden. De inzet uit de corner werd door de keeper overgetikt. Uit de volgende corner ontstond een kans na een voorzet van Nijland die Stenman inkopte, maar deze keer kon de keeper de bal pakken en vasthouden.

Na de rust kwam Metaj in het veld voor Matthijs en Svejdik werd rechtsback voor Hiariej. VVOG wisselde het hele elftal. Gelukkig zette Groningen de lijn van kort voor rust door en creëerde het veel kansen, waardoor de wedstrijd leuk bleef om naar te kijken. Het eerste schot van Garcia leek nog een opwarmertje voor de keeper, kort daarna was Nijland op een voorzet van Stenman vanaf de achterlijn een stuk gevaarlijker, maar de jonge aanvaller schoot naast. Dat maakte hij overigens snel goed door Garcia in staat te stellen om de 0-5 te maken.

De 0-6 viel kort daarna, wederom Stenman was daarbij betrokken die veelvuldig mee opkwam in deze fase, evenals Svejdik op rechts. Nadat Garcia nog een volley miste, kwam na een klein uur spelen Cahais in het veld voor Granqvist. Nijland kwam in het centrum doorsteken, maar schoot over de goal. Een laag afstandsschot van Berg moest tot corner verwerkt worden. Hieruit moest de keeper redden op een schot, maar de afgeslagen bal kwam nog bij Cahais terecht, die hem op de paal schoot. De corner die hier kort op volgde ging direct op de goal af, de keeper moest hem op de lat tikken.

Kort na de 0-7 van Garcia kreeg VVOG een van de weinige kansen, die door Zandi werd gecreëerd en prachtig werd afgerond na zijn solo. De verdediging van Groningen zag er hier even niet zo goed uit. Groningen bleef flink aanvallen, een prachtige passeerbeweging van Berg, die daarna ook nog een tweede man fopte, leidde helaas niet tot een kans. Na de 1-8 werd Metaj met de rug naar de goal buiten de 16 onderuit gehaald, hij nam de vrije trap zelf, maar schoot deze over.

Het laatste doelpunt was in de 82e minuut voor Berg, waarmee de goals aardig verdeeld waren over de wedstrijd. Hierna kreeg VVOG nog een goede kans uit een hoekschop, maar Luciano stond twee keer achter elkaar een doelpunt in de weg. Levchenko schoot in de tegenstoot van afstand naast. Opnieuw brak VVOG uit, maar ditmaal krulde een aanvaller de bal over de goal van Groningen. In de slotfase kreeg Metaj nog de enige gele kaart van de wedstrijd, na een onnodige harde tackle waarbij hij te laat was om de bal te raken.

Beoordeling spelers

Groningen speelde zonder Lovre, De Roover en Oluwafemi Ajilore, die ik normaal gesproken in het basisteam verwacht, en wellicht dat ook Koen van de Laak daarop aanspraak maakt. Ik zag een elftal dat het eerste half uur in een te laag tempo speelde, maar daarna een tandje bijschakelde en serieus wilde laten zien wat het kan.

De uitblinkers bij Groningen waren Gonzalo Garcia en Marcus Berg. Zeker niet alleen omdat ze ieder vier keer scoorden; veruit de meeste aanvallen liepen via deze twee. Ze waren veelvuldig in beweging en vaak aanspeelbaar, terwijl ze allebei aan de bal goede dingen lieten zien. Vooral Garcia liet zien dat hij een gezonde dosis creativiteit in huis heeft. Typisch een speler die iets kan toevoegen aan het team, maar het dankzij zijn wisselvalligheid niet tot de hoofdmacht van Heerenveen heeft geschopt. Vandaag speelde hij echter gedreven en dominant, wellicht kan Ron Jans het beste in deze speler naar boven halen en daar houden. Berg had deze voorbereiding nog weinig gescoord en leek even te willen laten zien dat hij dit nog niet verleerd is. Hij koos vaak heel goed positie en bediende ook medespelers, waarmee hij nog eens liet zien dat het voor Groningen zeer belangrijk is om deze speler te behouden.

Stefan Nijland viel vooral als harde werker op en als misser van kansen. Berry Powel kwam van de aanvallende spelers het minst in het spel voor. Weinig aanvallen liepen over rechts, ook al omdat hij zich simpelweg minder goed aanbood dan Garcia op links. De verdedigende middenvelders Matthijs en Levchenko deden om beurten ook aanvallend mee, maar het accent ligt voor hun duidelijk op het verdedigende werk. Daarin haalden ze een voldoende, maar tegen een amateurelftal krijg je het als eredivisionist meestal niet zo heel druk achterin.

Daarom is het ook lastig om de verdedigers te beoordelen. Luciano kon aan de goal niet zoveel doen en had op de overige kansen een paar reddingen. Granqvist viel op door zijn coaching, met zijn zware stem heeft hij een flink bereik en dat benutte hij veelvuldig. Op een enkele mislukte sliding na speelde hij verdedigend heel rustig. Hij oogt imposant en ik verwacht voor hem een belangrijke rol als leider van de verdediging. Zijn assist bij de 0-4 was een leuke extra.

Sankoh speelde ook rustig, maar bij de tegengoal iets te rustig, omdat hij de bal te nonchalant verwerkt en daarmee de ruimte creëerde voor VVOG om het doelpunt op te zetten. Sankoh is een prima verdediger, zolang hij dat soort nonchalante momenten achterwege weet te laten. Als back viel Stenman vooral op door zijn aanvalsdrift. Opbouwend van achteruit leed hij nogal eens balverlies, maar hij was bij een aantal doelpunten en grote kansen betrokken. Hiariej deed dat minder op rechts, zijn vervanger Svejdik zagen we wel weer vaak over de flank draven.

Conclusie

Na de matige resultaten hiervoor is de uitslag tegen deze eersteklasser wat klinkender. Het veldspel van Groningen was niet subliem, maar er werden veel kansen gecreëerd en er werd nauwelijks iets weggegeven achterin. Het tempo mag nog een stap hoger, al werd er bij vlagen leuk rondgetikt. Groningen heeft nog een paar weken om een en ander bij te spijkeren en vooral de toevoeging van Oluwafemi Ajilore wordt een interessante. Na het vertrek van Lindgren mist Groningen namelijk een middenvelder die van achter uit de lijnen uitzet en dat gat zou de Nigeriaan moeten kunnen opvullen. Donderdag 21 augustus speelt Groningen in Griekenland de laatste serieuze test tegen AEK Athene.