7 Sep
2008

Analyse selectie PSV seizoen 2008-2009

Eerder kon je hier al een gedetailleerd overzicht vinden van de transfers, selectie en rugnummers van PSV voor dit seizoen. Hieronder een gedetailleerde analyse van de kracht van deze selectie, maar ook van de probleempunten.

Spelsysteem

Trainer Huub Stevens maakt gebruik van het 4-2-3-1-systeem: 4 verdedigers, 5 middenvelders, waarvan twee defensieve en drie aanvallende, en één centrale aanvaller.

---------K---------
RB---RCV---LCV---LB
----RVM-----LVM----
RAM-----CAM-----LAM
---------CA--------

(K=keeper, R=rechts, L=links, C=centrum, B=back, V=verdediger/-nd, M=middenvelder, A=aanvaller/-nd)

Stevens wil daarbij dat de drie aanvallende middenvelders onderling veel van positie wisselen, liefst ook met de spits. Daardoor moet voorin veel beweging en variatie ontstaan, wat voor de tegenstander moeilijk te verdedigen is. Doordat de twee middenvelders daarachter overwegend defensief zijn ingesteld, zijn die aanvallende spelers wat vrijer. Deze verdedigende middenvelders moeten zorgen voor de inspeelpass naar de creatievelingen en liefst ook af en toe een verrassende loopactie de diepte in.

Versterkingen

PSV werd de afgelopen jaren structureel verzwakt door het vertrek van de toppers. De afgelopen twee seizoenen werd PSV nauwelijks op eigen kracht kampioen en mocht het blij zijn met de falende concurrenten. In 04-05 haalde PSV 87 punten, een jaar later 84. In 06-07 waren dat er nog maar 75 in de fotofinish met Ajax en afgelopen seizoen zelfs maar 72. Deze belangrijke spelers vertrokken in die jaren:

2005: Bouma, Lee, Park, Vogel, Van Bommel
2006: Ooijer, Vennegoor
2007: Alex, Koné, Cocu
2008: Farfan, Gomes

PSV behield deze zomer toppers Afellay, Simons en Salcido, verder bestond de selectie nog uit doorgebroken jeugdspelers, enkele nuttige krachten en een aantal spelers die kunnen pieken maar niet constant genoeg zijn. Afgelopen seizoen werd PSV namelijk mede bij de hand genomen door Marcellis, Bakkal en Afellay, afkomstig uit de jeugdopleiding. Deze kern van vijf echt goede spelers was niet genoeg voor een kampioensteam.

Duidelijk was dat het vertrek van Gomes en Farfan de grootste problemen opleverde. Een wereldkeeper is niet te vervangen voor een club als PSV en Farfan was tweemaal clubtopscorer met 21 goals. Daarom werd de defensie versterkt met drie nieuwe spelers en kwamen er verder vooral aanvallend ingestelde spelers bij: Amrabat, Manco en Nijland.

De keeper

De Zweed Andreas Isaksson is geen wereldkeeper, maar de afgelopen twee maanden heeft hij bij PSV getoond prima mee te kunnen op het gewenste niveau. Isaksson is lang, heeft goede reflexen op de lijn en houdt zich tot nu toe aardig staande in de lucht en bij het uitkomen. Tweede doelman Roorda heeft nooit op topniveau gepresteerd en is slechts een lapmiddel, derde keeper Cassio heeft nog niets overtuigends kunnen tonen.

De verdediging

Teveel afhankelijk van de topkeeper vorig jaar moest PSV de verdediging versterken. PSV heeft nu daarom Marcellis, Brechet, Salcido, Pieters, Kromkamp en Rodriguez die elkaar stevige concurrentie bieden voor de vier basisplaatsen.

Salcido speelt centraal soms wat te onrustig, maar als back is hij verdedigend heel goed en komt hij ook regelmatig op langs de lijn. Hij kan rechts- én linksback spelen en staat vast in de basis, dus moeten Pieters (links) en Kromkamp (rechts) strijden om de andere backpositie. Kromkamp is als back aanvallend erg sterk en levert regelmatig assists af, verdedigend is hij minder degelijk. Met drie sterke verdedigers naast hem die voldoende rugdekking kunnen leveren, hoeft dat vaak echter geen probleem te zijn. Zijn concurrent Pieters is als jong talent gehaald, maar speelde afgelopen seizoen al gewoon 31 wedstrijden voor FC Utrecht. Hij moet nog altijd veel leren, maar het zal een interessante strijd worden tussen hem en Kromkamp.

Jeremie BrechetHet centrum van de verdediging lijkt nu al onomstreden, Stevens kiest voor Marcellis en Brechet. Marcellis speelt rechts in de verdediging meestal alsof hij daar al vier jaar in de basis staat. De Limburger heeft veel oog voor het spel en weet vaak met goed positie kiezen de bal te onderscheppen. Hij is echter ook in staat om heel korte mandekking toe te passen. Daarnaast heeft hij een prima voortzetting in huis. Brechet is in de lucht wellicht nog sterker dan Marcellis, heeft eveneens weinig overtredingen nodig en kiest zoveel mogelijk een voetballende oplossing. Hij is technisch aangelegd, heeft veel spelinzicht en met beide benen een prachtige pass in huis. Brechet is de nieuwe leider van de verdediging en bovendien de beste opbouwer achterin.

De Mexicaan Rodriguez is de eerste backup voor deze twee. Hij is geschikt om zich vast te bijten in zijn tegenstander en deze uit de wedstrijd te spelen. Hij is aan de bal echter behoorlijk zwak en zou in de opbouw altijd het breekpunt vormen. Ook oogt hij soms te onstuimig in zijn ingrepen. Achter de hand is ook nog Addo, niet goed genoeg voor de basis, maar altijd bruikbaar om een mannetje uit te schakelen. Ook beschikt PSV nog over Zonneveld. Hij is inzetbaar als linksback of linkermiddenvelder maar komt zwaar tekort voor de basis van PSV. Door een redelijke rechtsbuiten wordt hij al snel overlopen, maar in bijzondere situaties kan hij nuttig zijn vanwege zijn goede traptechniek.

Het verdedigende middenveld

Aanvoerder Timmy Simons is onomstreden voor een van de twee posities controlerend op het middenveld. De Belg is een meester in het onderbreken van de aanvallen van de tegenstanders, het in de weg lopen op de juiste plek en kan desgewenst een creatieve middenvelder van de tegenstander volledig uit de wedstrijd spelen. Vanuit zijn centrale positie doet hij zijn coachende werk als aanvoerder goed en hij lijdt weinig balverlies. Diepgang heeft hij echter nauwelijks, dat zal de speler naast hem dus moeten compenseren.

Voor die tweede positie heeft PSV drie verschillende opties. PSV startte daar dit seizoen met de jonge Stijn Wuytens. Hij heeft een behoorlijk spelinzicht, kan met zijn passwerk de diepte zoeken en komt zelf ook wel eens met een loopactie of een goed schot. Defensief laat hij zich echter nog wel eens aftroeven. Otman Bakkal kan ook op die plek spelen: met zijn goede loopacties en scorend vermogen is hij de speler met de meeste diepgang voor die positie, maar ook Bakkal is controlerend echter nog geen top. Edison Mendez heeft veel loopvermogen en richt zich meer op het verdedigen dan de andere twee, al bemoeit hij zich ook veel met de opbouw en loopt hij zich vaak vrij. Zijn afstandsschoten gaan echter steevast over en zijn passing is wisselvallig.

Mogelijk zal Stevens dus per wedstrijd kiezen voor de speler die de op dat moment vereiste kwaliteiten bezit. Ook Culina is in Eindhoven gebleven, een speler die nooit echt heeft kunnen uitblinken, maar met een zeer specifieke opdracht soms in een Champions-Leaguewedstrijd de ontbrekende controle wist te brengen in een wedstrijd. Een speler als Culina is een aardige eredivisiespeler, die vooral zijn minuten op de bank zal maken.

De aanvallende middenvelders

De belangrijkste speler in deze linie en misschien wel in het hele elftal is Ibrahim Afellay, vorig jaar vrijwel iedere wedstrijd de aanjager met zijn dribbels en passes. Hij wordt centraal opgesteld, maar zwerft in die rol veel over het veld. Hij is hard aan zijn scorend vermogen aan het werken en het lang de bal vasthouden wordt bij hem steeds functioneler: het levert vaak een vrije trap op en zo niet, dan zijn vaak drie of vier tegenstanders uit positie getrokken wat ruimte voor medespelers oplevert.

Nordin AmrabatAmrabat heeft een sterk lichaam, veel beweging en een prima balbehandeling, waarmee hij voor afwisseling en gevaar zorgt. Net als Afellay kan hij goed de bal aannemen en vasthouden en zo PSV helpen verder van de eigen goal af te spelen om de verdediging te ontlasten. Amrabat kan op links én rechts uit de voeten.

Tegen Feyenoord en Utrecht zette Stevens de verdedigender ingestelde Mendez op de derde aanvallende plek. Toch bleef de dynamiek dankzij het harde werk van Mendez. Een tweede optie is Dzsudzsak. De linkspoot is vrij snel en heeft een goede voorzet en schot, maar lijkt op dit moment wat zelfvertrouwen te ontberen om het duel aan te gaan met een verdediger.

Dan zijn er nog de twee nieuwe talenten. Reimond Manco is net 18 en zal rustig gebracht worden door de technische staf, maar heeft in de spaarzame minuten die hij in de voorbereiding speelde, al stiekem laten zien aan de bal fantastisch te kunnen spelen en veel creativiteit te hebben, alsmede een goede traptechniek. Stef Nijland brak vorig jaar door bij FC Groningen. Om als enige diepe spits te spelen is hij te onrustig voor de goal. Gezien zijn goede techniek, gevoel voor ruimte en medespelers en zijn goede pass kan hij een van de flankposities bezetten, maar ook heel goed ‘op 10’ uit de voeten bij afwezigheid van Afellay. Het zal me niets verbazen als beide spelers al met regelmaat mee zullen spelen dit seizoen.

De spitsen

Nu Reis uit de selectie is gezet, blijven Lazovic en Koevermans over voor de spitspositie. In 4-2-3-1 komt de eenzame spits regelmatig tegen een overmacht te staan met de rug naar de goal. Daarom is het gewenst dat de spits een sterke balaanname en kaats heeft en goed de bal kan afschermen en afleggen. Beide spelers hebben dat niet in huis.

Lazovic heeft daarentegen wél snelheid, een redelijke individuele actie en kan aardig koppen. Zijn belangrijkste eigenschap is zijn dynamische werklust: hij kan een tegenstander meesleuren en een assist geven op een medespeler in de ontstane ruimte. Zijn afronding laat echter te wensen over: Lazovic mist simpelweg te veel kansen voor een spits. Koevermans’ grootste kwaliteit is zijn positiekeuze voor de goal. Deze speler zie je niet over het veld buffelen, maar vanuit de punt van de aanval het spel volgen en zijn best doen altijd op de optimale scoringsplek te staan. Een typische afmaker die op zijn kansje loert en meestal gewoon raak schiet, maar verder dus niet aan de aanval bijdraagt.

Met drie beweeglijke spelers achter zich zou Koevermans regelmatig bediend moeten kunnen worden, dankzij de creativiteit en het harde werk van de anderen. Met hem in de basis moeten die andere echter meer arbeid verrichten dan met Lazovic, die zelf minstens zo hard werkt als de rest. Met Lazovic voorin heeft PSV vier aanvallende spelers die onderling veel van positie kunnen wisselen, i.p.v. drie. Dat kan zijn voordelen hebben bij het ontregelen van de defensie van de tegenstander. Stevens zal mogelijk per wedstrijd bekijken wie hij het best kan gebruiken. Een alternatief is Amrabat, die wél de vereiste kwaliteiten voor een spits in dit systeem, maar dan op de flank gemist moet worden en nog minder ervaring als centrale spits heeft dan Lazovic en Koevermans.

Probleempunten

  • PSV heeft een mix van ervaring en jeugdig elan, maar die is niet helemaal in balans. Achterin ziet het er goed uit met Salcido, Brechet en Isaksson. Daarvóór is Simons de enige echt ervaren speler, Lazovic en Koevermans hebben weinig meegemaakt op het hoogste niveau. Voor de aanvallende creativiteit is PSV dus afhankelijk van jongelingen. Eventueel kan met Mendez nog wat extra ervaring worden ingebracht.
  • De spitspositie is het grootste zorgenkindje in het elftal. Lazovic en Koevermans zijn verschillende types met meer tekortkomingen dan wenselijk voor die positie. Een ervaren speler die met de rug naar de goal op de 16 de bal vasthoudt als de druk op PSV toeneemt, is er niet.
  • De keeperspositie lijkt met Isaksson wel voorzien, maar mocht hij wegvallen, dan moet PSV het met de middelmatige Roorda doen of het vooralsnog mislukte talent Cassio Ramos. Een zwakke of onzekere keeper is veel moeilijker te compenseren door de verdediging.
  • Als Afellay zijn dag niet heeft of niet meespeelt, scheelt dat een flinke dosis creativiteit. Afellay heeft in het verleden nogal wat blessures gehad en loopt schorsingen op met al zijn gele kaarten. Of PSV ook zonder Afellay kan, zal moeten blijken.

Conclusie

PSV heeft een tamelijk brede selectie met wellicht wat te weinig ervaring en veel jong talent. Op twee of drie posities na zijn de spelers moeiteloos te vervangen door andere goede spelers in de selectie, een belangrijk pluspunt in elke kampioensstrijd.

Wederom lijkt PSV het te moeten gaan hebben van een sterke achterhoede. Het verschil met eerder is dat PSV nu zomaar vier verdedigers kan opstellen die allemaal naar voren durven kijken aan de bal. Zo is de defensie minder kwetsbaar in balbezit onder druk en heeft het elftal meer opbouwmogelijkheden. Op het middenveld kan er tactisch aardig worden gevarieerd door de verschillende types in de selectie.

Ik zie bij PSV een team in opbouw, zoals ieder jaar. Dit team lijkt echter al een gedegen fundering te hebben en vooral de aanval moet nog wat harden. Weinig tegendoelpunten krijgen blijkt de afgelopen jaren heel belangrijk om kampioen te worden. Met minimaal twee fitte creatievelingen achter de spitsen zie ik PSV voorin toch genoeg stootkracht brengen om de punten voor het kampioenschap binnen te slepen.

Rubriek: Voetbal

3 Reacties op “Analyse selectie PSV seizoen 2008-2009”

Reageer zelf

Goed verhaal, in goed Nederlands ook. Waar kom je dat nog tegen tegenwoordig?