22 Dec
2006

Analyse eredivisietop: PSV herfstkampioen

Dit jaar is voor het eerst de winterstop ingekort naar twee weken waardoor er tijdens de feestdagen gewoon gevoetbald wordt. De helft van de competitie is dus geen heldere grens: er zijn 17 van de 34 speelrondes gespeeld, maar er zijn er nog drie speelrondes te gaan voordat de winterstop van start gaat.

Laten we de helft van de competitie maar even aanhouden als grens voor het bepalen van de herfstkampioen. Feitelijk maakt het echter niet uit: PSV staat op de eerste plaats met 7 punten meer dan de nummer twee, AZ. PSV speelt de komende drie speelronden tegen de laagvliegers Willem II en ADO en tegen gevallen topclub Feyenoord, en zal in die drie wedstrijden echt geen 7 punten of meer verliezen. We kunnen dus concluderen: PSV is herfstkampioen.

De geschiedenis leert dat de herfstkampioen aan het einde van de competitie vaak met de schaal in handen staat, maar dat dit geen garantie is. 7 punten voorsprong met nog 17 wedstrijden te gaan is dat ook niet. PSV zal nog een half jaar vol aan de bak moeten om het kampioenschap binnen te slepen.

Vooruitzichten
Bij de start van het seizoen analyseerde ik al dat het in de kampioensstrijd zou gaan tussen PSV, Ajax en AZ, zoals de meeste voetbalkenners ook dachten. Met enige aarzeling gaf ik aan dat PSV de beste papieren had voor de landstitel. Een deel van die aarzeling is weggenomen, maar ik voorzie toch nog een hobbelige weg. Naast de twee genoemde titelconcurrenten staan Twente en Feyenoord op een overbrugbare afstand van de regerend landskampioen: respectievelijk 11 en 14 punten scheiden hen van PSV. 14 punten is een behoorlijk verschil, maar het is niet onmogelijk om dit in te halen.

Feyenoord
Feyenoord is echter in slechte doen. De vijfde plek is een realistische afspiegeling van wat de Rotterdammers laten zien dit seizoen. Wisselvalligheid kenmerkt hun spel, vijf verliespartijen in een half seizoen is een topclub onwaardig. Topspelers ontbreken bij Feyenoord, waardoor de enige kans op een hoge klassering ligt in het presteren met een hecht collectief. Dat blijkt op dit moment echter nog teveel gevraagd voor deze spelers, die zich qua mentaliteit niet kunnen meten met de kampioensploegen van 1993 en 1999. Dit seizoen maakt iedereen kans om te winnen van Feyenoord en hoewel er zeker rek in zit en het dus wat kan aantrekken na de winterstop, zie ik Feyenoord geen bedreiging voor PSV vormen.

FC Twente
Fred Rutten en René EijkelkampFC Twente staat slechts drie punten boven Feyenoord, maar is in veel opzichten een tegenhanger. In Enschede heersen wel een goede mentaliteit, team spirit en vertrouwen. Daarnaast herbergt het team van FC Twente een aantal goede spelers die dit seizoen pieken en is de bankbezetting ook in orde. De Tukkers verloren slechts 2 wedstrijden en speelden vijf keer gelijk. Opvallend is dat ze van de 16 verliespunten er maar liefst 7 opliepen in de eerste vier wedstrijden van de competitie. Twente startte dus moeizaam, maar heeft daarna uit 13 wedstrijden maar liefst 30 punten gehaald. Dat is een fantastische prestatie. Bovendien won Twente van PSV en speelde het bij titelkandidaten AZ en Ajax gelijk.

Twente is dus duidelijk een ploeg om rekening mee te houden dit jaar. Trainer Fred Rutten en zijn assistent René Eijkelkamp zijn bij PSV in de leer geweest bij de meester Guus Hiddink en tonen zich uitstekende pupillen. Hun doelstelling is een plaats bij de eerste negen en dat gaat ongetwijfeld lukken. De eerste vijf plaatsen lijken sterk binnen handbereik zoals het nu gaat. Twente dat een gooi doet naar het landskampioenschap zou zeer verrassend zijn, maar is ook zeer onwaarschijnlijk. Clubs die niet gewend zijn structureel mee te knokken om de titel krijgen acuut de angst in de benen zodra ze beseffen dat ze er kans op maken. AZ kampte de afgelopen jaren al met dit syndroom en ik vermoed dat Twente ook niet met die druk zal kunnen omgaan. Daarnaast ontbreekt in de selectie naar mijn idee net dat beetje extra om het verschil te maken.

Ajax en AZ
Het ligt dus voor de hand dat de drie kandidaten van voor het seizoen overblijven. AZ en Ajax staan dicht tegen elkaar aan geposteerd. Beide clubs hebben een trainer aan het roer die het een en ander heeft laten zien. Beide beschikken over talentvolle selectie en een dikbezette bank. Een eredivisiesubtopper zou dolgraag een team opstellen dat bestaat uit Gentenaar, Ogararu, Donk, Lindenbergh, Steinsson, Gudjonsson, Roger, Meerdink, Molhoek, Dembéle en Rosenberg.

Ajax laat zien wat ik voor het seizoen al aangaf: de nodige professionaliteit en leiderschap ontbreken. Niet alleen mist deze factor op het veld, ook is in inbreng van trainer Henk ten Cate hierin twijfelachtig. Met zijn interviews veroorzaakt hij eerder onrust dan dat hij een stabiele situatie binnen de club creëert.

Collega Louis van Gaal lijkt ook zijn eigen persgeilheid zwaarder te laten wegen dan het belang van zijn club. Daarnaast blijft AZ moeite hebben met de ‘grote tegenstanders’. Het werd door PSV simpel opzij gezet, haalde met veel moeite een gelijkspel weg in Amsterdam en verloor van het kwakkelende Feyenoord. Van de kleine clubs wordt meestal vrij overtuigend gewonnen, maar dat blijkt onvoldoende te zijn. AZ gaat het wederom niet trekken.

PSV
PSV toont dus dit seizoen wederom aan een constante prestatie neer te kunnen zetten vanuit een zeer professionele werksfeer. Op het veld leiden Cocu en Simons het team, in de kleedkamer bijgestaan door de ervaren Reiziger en Kluivert, die zich veel met de jonkies bemoeien. Ronald Koeman weet de rust te bewaren en staat naar buiten toe steevast achter zijn spelers.

Ronald KoemanToch weet PSV mij nog er nog niet van te overtuigen dat de titel in de pocket is. Als Ajax de zaken intern weer een beetje onder controle weet te krijgen, blijf ik hen zien als een aardige kanshebber om PSV toch weer te achterhalen. Het spel van PSV is af en toe slordig en ongeïnspireerd. De resultaten zijn dan wel constant goed, maar de manier waarop wisselt nogal eens, met name de laatste weken. Tegen Vitesse, Groningen en Heracles wist PSV geen flitsend voetbal op de mat te leggen. De aanvallers lijken minder bereikt te worden en dat beamen de cijfers: zes doelpunten uit deze drie wedstrijden, waarvan maar één goal door het duo Farfan/Koné werd gemaakt (Farfan miste wel de wedstrijd tegen Heracles).

PSV heeft laten weten op zoek te zijn naar aanvallende versterking voor de mager bezette voorste linie. Ik ben het ermee eens dat deze niet al te sterk bezet is met achter Farfan en Koné slechts Kluivert (zeer blessuregevoelig en dus onzeker qua bruikbaarheid), Tardelli (heeft nog totaal niet kunnen overtuigen) en Beerens, die een betje tussen het tweede en het eerste elftal in lijkt te zweven. Wil PSV doorbouwen op een tweemansaanval, dan zal er minstens één waardige vervanger voor het spitsenduo moeten worden aangetrokken. Wil PSV een 4-3-3-systeem kunnen inzetten, dan is het aantrekken van twee buitenspelers eigenlijk noodzakelijk. In een driemansaanval zou Koné als centrumspits moeten fungeren met Farfan op rechts. Kluivert kan de rol van centrale pinchhitter wellicht invullen, maar dan is er nog een echte linksbuiten nodig en minimaal een vleugelaanvaller die aan beide zijden kan opereren.

Naast versterkingen zal PSV voor het landskampioenschap echter zélf een omslag moeten maken. Ze zullen moeten voorkomen dat de klad erin komt, wat de laatste weken dreigt. Een negatieve spiraal is snel bereikt maar moeilijk te verlaten. Wel zie ik binnen PSV meer veerbaarheid om een vormcrisis het hoofd te bieden dan bij de concurrenten, maar zeker als Ajax een goede reeks weet neer te zetten na de winterstop, kan PSV zich toch erg weinig misstappen veroorloven. De competitie blijft wat mij betreft dus vooralsnog wel degelijk spannend.

Rubriek: Voetbal

Reageren is momenteel niet mogelijk.