19 Jun
2006

Een schouderklop voor de koorts

Ik hoef hier niet te omschrijven hoe het is om ziek te zijn, iedere lezer zal hier al genoeg ervaring mee hebben om zijn eigen associaties te vormen. Kleurrijke beschrijvingen van maaguitwerpselen en ander onsmakelijks zal ik dan ook achterwege laten. Dat valt overigens bij mij wel mee, de nadruk ligt momenteel vooral op hoofdpijn, keelpijn en af en aan koorts. De koorts is het enige dat deze situatie nog wat glans geeft en niet alleen van het zweet.

Koorts heeft op mij, en naar ik vermoed anderen, twee belangrijke geestelijke effecten. Als eerste kan ik moeilijk mijn aandacht ergens bij houden. Dat is ook de reden waarom ik dit stukje nĂș schrijf. Als ik dit later zonder koorts teruglees en het een samenhangend geheel blijkt, kan ik dat beschouwen als een mooie overwinning op de natuur. Dit effect is meteen het vervelendste van de twee, al levert het interessante situaties op. Denk aan naar de keuken lopen om iets te pakken en in de keuken al niet meer weten wat. Ja, dat overkomt iedereen wel eens, maar niet de hele dag door, mag ik hopen. Ik sta me daarna ook rustig af te vragen wat ik me eigenlijk aan het afvragen was. Gelukkig ben ik dan weer te moe om me druk te maken om wat ik vergeten ben.

Het andere effect kan ik wel waarderen: het lichte hallucineren. Ik hoef mijn ogen maar te sluiten (of soms niet eens) en de meest aparte beelden en gedachtes schieten me te binnen. Briesende hindoes, een schoolmeisje dat in een lantaarnpaal klimt, Barbapappa op moordtocht, peterselie op een dijk, een 4 van chocola (puur), Wolkewietje in een blauwe sportwagen (wolke-wiehh?) op weg naar de kerk; in de koortswereld zijn dit alledaagse zaken. Heerlijk eigenlijk, want ik kan mezelf er wel mee vermaken.

De hallucinaties stellen me gerust. Hoe belabberd ik me ook voel, ze zijn een teken dat het ergens in mijn hoofd allemaal wel degelijk levendig en actief is. Dan weet ik meteen weer dat het gauw weer beter zal gaan. Helaas zullen de hallucinaties dan weer verdwenen zijn en zal ik het moeten doen met mijn gebruikelijke kijk op de werkelijkheid.

Rubriek: Algemeen

Een Reactie op “Een schouderklop voor de koorts”

Reageer zelf

oei, wat jammer dat ik 6 jaar geleden voor het laatst koorts heb gehad!!