1 Aug
2007

Filmrecensie Ratatouille (USA,2007)

Kort verslag: aardig op weg richting perfectie, zelf een ratatouille van de heerlijkste ingrediënten.

Hoge verwachtingen

Pixar en Disney hebben opnieuw samen een animatiefilm gemaakt. Deze bedrijven vormen een succesvolle combinatie, zowel in filmkwaliteit als in publieksaantallen en dus kaartverkoop. Hoewel hun vorige samenwerking Cars ook wat mindere kritieken ontving, beviel die film mij prima, waardoor ik likkebaardend uitkeek naar de volgende productie. Eindelijk is Ratatouille dan in première gegaan!

Vorig jaar waren de eerste aankondigingen van deze film al te zien in de vorm van lekkermakertjes. Veel meer dan een korte scene met een ratje kreeg je niet te zien. Gelukkig maar, want ik verpest niet graag films voor mezelf door al allerlei scenes in trailers gezien te hebben. Het risico met hoge verwachtingen is wel dat een film nogal makkelijk kan tegenvallen. Zo niet met Ratatouille: ik schaar deze in de klasse van het briljante Wallace & Gromit in The Curse of the Were-Rabbit, dat volledig aan mijn torenhoge verwachtingen voldeed.

Het verhaal

RatatouilleRatatouille gaat over, jawel, een rat genaamd Remy. In tegenstelling tot animatiefilms als A Bug’s Life of Flushed Away krijgen we niet een film lang alleen maar beestjes te zien. De film speelt zich voor een groot deel in de mensenwereld af en ook een aantal mensen speelt een belangrijke rol in het verhaal.

Dat geeft het verhaal meteen meer potentie: men beschikt over een groter arsenaal aan uiteenlopende personages met hun eigen achtergronden. Daar maakt de film perfect gebruik van: het verhaal is rijk en gedetailleerd, waardoor de 110 minuten die de film in beslag neemt geen overbodige luxe zijn.

Het verhaal heeft een stevige, originele basis. Het wordt in het begin zorgvuldig opgebouwd en blijft de kijker de hele tijd boeien. Zelfs de bij Disney verplicht lijkende moralen passen perfect in de film en stoorden mij geen moment en dat is best een prestatie. Het is een verhaal over iemand met een passie en binnen dat thema vind ik dit een van de origineelste uitvoeringen die ik ooit heb gezien.

Beeld en geluid

Bij animatiefilms is het haast een vereiste geworden dat deze factoren in orde zijn. De uitzondering hierop vormde voor mij de weinig bekende film Hoodwinked!, waar de animatie nogal grof en goedkoop aandeed, maar de rest van de film zo piekfijn in elkaar stak, dat dit geen probleem was.

Maar dan Ratatouille: de film tovert ontstellend mooie beelden op je netvlies! De Parijse stadsscenes, de rollercoasterachtige actiescenes, de details in de dieren en de gebruiksvoorwerpen, stuk voor stuk een verrukking om te zien.

Linguini en Colette in RatatouilleDaarbij goochelt regisseur Brad Bird met diverse geweldige invalshoeken en camerabewegingen die alleen in animatie mogelijk zijn, waarbij optimaal gebruik wordt gemaakt van de 3D-mogelijkheden die dit biedt. De belichting is verder zo enorm sfeervol, dat ik me regelmatig in Parijs waande.

Bij de beelden krijgen we steeds perfect passende muziek te horen die mee de sfeer vormt. De geluidseffecten zijn zeer gedetailleerd en doordacht, zonder doordringend aanwezig te zijn.

De acteurs

Het is een gewoonte om voor dergelijke grote producties bekende acteurs de stemmen te laten inspreken. Amerika kent overigens een aantal gerenommeerde stemacteurs, de zogenaamde ‘voice gods’ zoals Charlie Adler, Billy West en Peter Cullen, die vrijwel alles kunnen met hun stem en honderden tekenfilmseries inspreken. Dergelijke acteurs worden steevast gepasseerd voor films als deze, omdat grote namen op het filmaffiche nu eenmaal beter trekken.

Verrassenderwijs was de hoofdrol nu niet besteed aan een Tom Hanks of Owen Wilson, maar aan de in Nederland vrijwel onbekende Patton Oswalt. Fans zullen hem kennen als Spence uit de comedyserie The King of Queens. Bepaald geen grote naam dus, maar in Amerika toch wel bekend als komiek.

Zijn natuurlijke stemgeluid past goed bij de persoonlijkheid van het ratje Remy en doordat wij de stem niet direct koppelen aan een bekende acteur, leidt dat ook niet om de haverklap af van de film. Ook de overige acteurs worden door de meesten onder ons niet direct herkend als grote naam, wat ik dus een uitstekende keuze vind.

Conclusie

Prachtige beelden in de animatiefilm RatatouilleDe huidige generatie animatiefilms steunt vaak op één of twee sterke punten: bijvoorbeeld hele mooie animatie, hele goede of heel veel grappen of een origineel verhaal. Ratatouille heeft alles. Doordat er veel aandacht aan het verhaal wordt besteed, heeft het geen enorm hoge grapdichtheid, maar dat geeft je tenminste tijd om af en toe adem te halen.

Opvallend is de manier waarop voedsel in de film getoond wordt. Zoals ik bij Chocolat bijna kwijlend zat te kijken naar de scenes waarin de chocolade werd bereid, wilde ik tijdens Ratatouille opspringen en zelf geurige kruiden in een pan strooien om een wonderlijk lekker gerecht te bereiden. Als een film je zo kan meesleuren, weet je dat je iets bijzonders zit te kijken.

De juiste mix tussen een sterk, origineel en goed opgebouwd verhaal, leuke, afwisselende grappen voor jong en oud, puik acteerwerk van de stemacteurs en overweldigend mooie animatie. Ratatouille is een instant-topfilm, niet alleen binnen het animatiegenre, maar ook als film in het algemeen. De film is liefdevol tot in alle details geperfectioneerd en voor animatiefilms gaat het in elk geval heel moeilijk worden om dit te overtreffen.

Oordeel: 9+/10

IMDB: Ratatouille
Soort film: Comedy/Animatie
Cast: Patton Oswalt, Ian Holm, Lou Romano, Brian Dennehy, Janeane Garofalo, Peter O’Toole, Brad Garrett
Regie: Brad Bird
Looptijd: 110 minuten
Bios/DVD: Bioscoop

Wat vind jij van Ratatouille?

Bekijk ook andere Lurven Filmrecensies.

Rubriek: Films en DVD

2 Reacties op “Filmrecensie Ratatouille (USA,2007)”

Reageer zelf

Een mooie recensie. Ik was toch al van plan om te gaan kijken, maar jouw recensie heeft me overtuigd.

Ik sluit me aan ! Topfilm !!