2 Feb
2008

De metamorfose onder Vergoossen bij PSV

Sinds de winterstop is er een nieuw bewind bij PSV. Interim-trainer Sef Vergoossen heeft het voor een half jaar voor het zeggen. Sinds zijn komst onderging PSV een wonderbaarlijke transformatie. Van een onzekere, chaotische en voorspelbare ploeg is PSV veranderd in een team met structuur, meer rust en creativiteit. In deze analyse bekijken we wat er precies veranderd is en waar de problemen nog liggen.

De oude situatie

Het PSV van Ronald Koeman en na diens vertrek Jan Wouters eindigde weliswaar als winterkampioen, maar had in 17 wedstrijden al drie keer gelijk gespeeld en drie keer verloren. Onder Koeman wisselde de ploeg wekelijks van samenstelling en met enige regelmaat van tactiek. Er was geen enkele duidelijkheid of zekerheid in de ploeg, zelfs de steunpilaren van voorheen kraakten nadrukkelijk. Simons was geen schim van zichzelf, Gomes begon zelfs af en toe onzeker te worden en Farfan, de afgelopen twee seizoenen goed voor 21 goals per jaar, kon zijn draai totaal niet vinden en scoorde slechts vier keer.

Na het plotselinge vertrek van Koeman wist Wouters de ploeg niet op de rails te zetten. De resultaten bleven erg mager en PSV leek klaar om door de concurrentie overlopen te worden.

De resultaten

Op 1 januari nam Sef Vergoossen het over van Wouters, om PSV te leiden tot in de zomer Huub Stevens de nieuwe trainer gaat worden. Vanaf dat moment sloeg de stemming op de Herdgang om. Vergoossen bracht direct duidelijkheid: Sef Vergoossener werd slechts één spelsysteem, 4-2-3-1, ingevoerd dat liefst wekelijks door dezelfde spelers wordt ingevuld. Deze duidelijkheid was een eerste vereiste om rust in de ploeg te brengen.

De resultaten van zijn ingrepen mogen er zijn: uit 6 competitiewedstrijden haalde PSV al 16 punten en met Ajax, Feyenoord en AZ uit werden niet de minsten aan de kant gezet. Het doelsaldo in deze periode was 11-2. Het aantal gescoorde goals is niet zo hoog, maar gezien de 3 toptegenstanders valt dat wel mee. PSV speelde ook tegen laagvliegers Excelsior, Sparta en VVV, maar net die drie ploegen spelen de laatste weken opvallend goed.

Tactische omzettingen

Vervolgens wist Vergoossen met scherpe analyse dat systeem in te vullen met de juiste spelers op de juiste plaatsen. PSV speelde voorheen met Kromkamp en Zonneveld als backs, die beiden verdedigend tamelijk zwak zijn. Beiden speelden echter op die posities vanwege hun aanvallende kwaliteiten. Omdat die bij Zonneveld het minst uit de verf kwamen, verving Vergoossen hem door de defensief sterkere Alcides. Op het middenveld kreeg voormalig aanvaller en aanvallende middenvelder Bakkal een nieuwe rol als controlerende middenvelder naast Timmy Simons.

Het spitsenprobleem werd eenvoudig opgelost: Lazovic werd de vaste centrumspits, Koevermans de vaste invaller. Jefferson Farfan kreeg een andere rol: hij vormt niet langer een duo in het centrum met een andere spits, maar is rechtermiddenvelder/rechteraanvaller geworden. In deze rol komt hij veel minder in scoringspositie dan voorheen, maar houdt hij wel het veld breed, levert hij assists en veel defensieve arbeid.

Transfers

Met één nieuwe speler in de gelederen, Balázs Dzsudzsák, en het vertrek van Kenneth Perez en Manuel da Costa wijzigde de selectie van PSV in de winterstop nauwelijks. Da Costa was zijn basisplaats verloren en zijn vertrek lost PSV op door in de eigen jeugd te zoeken. Kenneth Perez was onder Wouters al niet zeker meer van zijn basisplaats en in het nieuwe 4-2-3-1-systeem mist PSV hem niet bepaald: de rol van schaduwspits wordt door Afellay uitstekend uitgevoerd en op de bank heeft PSV met Aissati een prima vervanger.

In dat nieuwe team was wel plek voor aanvallende linkermiddenvelder. Daarom werd de Hongaar Dzsudzsák, die eigenlijk in de zomer zou overkomen, vervroegd naar Eindhoven gehaald. Na 20 minuten tegen Feyenoord was de jonge speler al gewend: sindsdien speelt hij moeiteloos mee in dit PSV.

Defensie

Achterin vormen Salcido en de jonge Marcellis het vaste duo. Door elkaar veel rugdekking te geven redden zij het tot nu toe goed, ook tegen sluwe spitsen als Makaay en Huntelaar, of lange mannen als Pellè. Alcides zorgt op linksback inmiddels voor meer defensieve rust en met hem erbij heeft PSV drie spelers achterin die verdedigend hun mannetje staan. Daardoor komt er meer gelegenheid voor Kromkamp om zijn aanvallende rushes te maken en dat komt het vleugelspel van PSV ten goede. Kromkamp is op zijn best als hij zich niet al te druk hoeft te maken om het meeverdedigen en begint samen met Farfan op de rechterflank een belanrijke bijdrage te leveren aan de verrassing in de PSV-aanvallen.

Middenveld

Bakkal en SimonsOp het middenveld werkt het blok Simons-Bakkal wonderbaarlijk goed. Met zijn nieuwe adjudant naast zich is Simons volledig opgebloeid: hij buffelt als vanouds over het veld en zit weer op de gekste momenten tussen een aanval van de tegenstander. Ook hij schuift nu vaker in naar voren, al lijkt die rol voornamelijk weggelegd voor Bakkal. Die laatste speelt misschien wel de beste wedstrijden in zijn carrière tot nu toe. Verdedigend blijkt hij bijzonder goed uit de voeten te kunnen op het middenveld: dankzij zijn sterke lichaam is hij een pion op het middenveld die niet zomaar te passeren is. Hij weet vaak de juiste momenten te kiezen om de diepte in te duiken, waardoor een verdediging aardig ontregeld kan raken.

Voor dit blok spelen eigenlijk drie aanvallendere spelers op rij. Op links is de sneller Dzsudzsák een gouden greep. De linkspoot is snel, behendig en heeft een goede traptechniek. Daarnaast heeft hij ook het spelinzicht om in samenspel met anderen tot goede aanvallen te komen. Op rechts wordt Farfan zoals altijd scherp gedekt door de tegenstander, maar toch komt de Peruaan er regelmatig langs. Samen met Dzsudzsák houdt hij het spel breed: beiden zijn continu langs de zijlijn te vinden, waardoor er centraal ruimte ontstaat voor bijvoorbeeld de loopacties van Bakkal.

Aanval

Centraal tussen hen in speelt Afellay. De jonge middenvelder weet met zijn acties complete verdedigingen in paniek te brengen en krijgt nogal wat aanslagen op zijn ledematen te verduren. Wanneer hij niet met een overtreding afgestopt wordt, is zijn voortzetting vrijwel altijd gevaarlijk. Erg belangrijk voor het nieuwe spel van PSV is de rol van Lazovic als enige echte spits. De Serviër loopt zich de longen uit het lijf en sleurt altijd minimaal twee verdedigers met zich mee. Hij duikt overal in de aanval op en is vaak aanspeelbaar. PSV heeft hierdoor een veel dynamischer aanvalsspel gekregen: spelers duiken de gaten in die door anderen gecreëerd worden en tegenstanders worden uit positie gespeeld.

Dit gaat niet ten koste van het verdedigen. Alleen Lazovic lijkt enigszins gevrijwaard van defensieve taken. De drie aanvallende middenvelders moeten allen flink wat verdedigende arbeid leveren: Afellay dekt steevast de verdedigende middenvelder van de tegenstander af, Farfan en Dzsudzsák schakelen opkomende backs uit. Dzsudzsák is een vrij complete speler die daar geen enkele moeite mee blijkt te hebben en Farfan pikt dat meeverdedigen opvallend goed op.

Probleempunten

Verdedigend mag PSV dan meer rust hebben, de echte topkwaliteit ontbreekt. Het gemis van Alex is achterin nog altijd groot: Salcido is geen echte topverdediger en Marcellis heeft nog veel te leren. Alcides is een zeer nuttige kracht geworden en heeft net als Kromkamp goede aanvallende impulsen, maar ook deze twee spelers zullen we niet in de basis bij een Europese topclub gaan tegenkomen. Deze verdediging moet het duidelijk van teamwork hebben en niet van een surplus aan kwaliteit.

Ibrahim AfellayHet middenveld herbergt de beste spelers, na topkeeper Gomes natuurlijk. Simons op zijn best is uitermate belangrijk voor de balans en Bakkal en Dzsudzsák zijn op deze manier belangrijke spelers aan het worden. Afellay als centrale aanvallende middenvelder zou wel een stuk vaker moeten scoren. Zijn acties aan de bal zijn vaak een plaag voor de verdediging, maar hij voert deze met regelmaat te ver door. Meer oog voor de beste oplossing zou van hem een echte topmiddenvelder maken.

Verder lijkt Farfan nog niet helemaal lekker in zijn vel te zitten. Hoewel er al veel meer bij hem lukt dan voor de winterstop, mist hij het contact met het strafschopgebied wellicht. Farfan oogt regelmatig geërgerd, maar blijft wel hard werken. Waar Dzsudzsák al drie keer scoorde in de afgelopen zes wedstrijden, staat Farfan al die tijd droog. Daar zit dus nog heel wat verbetering in.

PSV heeft een heel aardige bank, die echter een vreemde balans kent en daarmee ook wat problemen. Ismaïl Aissati speelde vorig jaar bij Twente erg goed maar is vooralsnog veroordeeld tot de reservebank. Bij een talent van zijn leeftijd is dat zeer slecht voor zijn ontwikkeling en een basisplaats zit voorlopig niet in het verschiet. Ook Koevermans is niet blij met zijn plekje op de bank: hij is clubtopscorer van PSV maar mag meestal alleen ergens in de tweede helft invallen nadat Lazovic de defensie kapot heeft gespeeld.

Verder wordt de bank gevuld met middenvelders die teveel op elkaar lijken: Mendez, Culina en Zonneveld, terwijl PSV ook nog de geblesseerde V.d. Leegte heeft. Verdedigend staan alleen Rajkovic en Addo nog tot de beschikking van Vergoossen en eventueel de jonge Fagner. In de selectie is geen plaats voor Jonathan Reis, die toch als groot talent wordt gezien. Ook Zeefuik lijkt uit beeld. De selectie is breed, maar de bank heeft met name aanvallend meerwaarde.

Vooruitzichten

Op dit moment staat PSV ruim voor op de concurrentie. PSV speelt echter als enige nog in de UEFA Cup en heeft dus een drukker programma en wellicht sneller bankspelers nodig. Hoewel dat kwalitatieve problemen kan opleveren, is de rustige aanpak van Vergoossen waarschijnlijk veel waard. Een speler als Alcides had voor de winterstop weinig goed gedaan, maar is inmiddels moeiteloos in het elftal ingepast. Waar Mendez dit seizoen weinig overtuigend acteert, speelde hij een prima wedstrijd tegen Ajax.

Zolang PSV een beroep kan blijven doen op de vaste verdedigers, verwacht ik dan ook niet dat het echt in de problemen gaat komen. In aanvallend opzicht zit er duidelijk nog rek in het spel: PSV verliest nog regelmatig te snel de bal, terwijl juist blijkt dat als dat niet gebeurt, er veel meer verrassing in het spel is gekomen. Op dat balbezit kan getraind worden en ik zie Vergoossen er dan ook toe in staat om PSV aanvallend nog gevaarlijker te maken de komende maanden.

Wat zijn voor jou de opvallendste verschillen met het PSV van Koeman?

Rubriek: Voetbal

Een Reactie op “De metamorfose onder Vergoossen bij PSV”

Reageer zelf

Ik vind het een hele mooie analyse. Ik ben het over het algemeen wel met je eens.
Alleen met je eerste probleempunt niet helemaal. Dat van die topverdedigers.
Salcido zal zeker wel europese top aan kunnen. Marcellis is iets moeilijker te zeggen. Maar heeft veel potentie en kan wel een hele grote worden.
Daarnaast is Alcides toch van Chelsea. Die hebben hem heus niet zo maar aangetrokken. En zo als hij nu speelt (en hij word met de wedstrijd beter) kan ook hij nog een hele grote worden. Je moet bij hem ook niet vergeten dat hij nog maar 21 jaar is.
Jan heeft ook bij valencia en liverpool gespeelt. Hij heeft ook veel in zijn mars. Maar het moet er op de juiste manier eruit gehaalt worden. En ik acht Vergoossen daar wel geschikt voor.

Maar verder een schitterende en goede analyse.