13 Apr
2008

Filmrecensie Definitely, Maybe (USA, 2008)

Een film is pas echt bijzonder als hij anders is dan anders. Als je als filmmaker een zeer populair en uitgemolken genre kiest, zoals de romatische comedy, is anders zijn een lastige opgave. Des te opvallender is het als het een keer wel lukt, zoals bij Definitely, Maybe zeker het geval is.

Bijzondere constructie

Veel van dit soort films hebben namelijk hetzelfde patroon: iemand wordt verliefd, een probleem dwarsboomt de liefde, de hele film lang wordt aan dat probleem gewerkt en aan het einde vinden ze elkaar.

Niets van dat alles in Definitely, Maybe. De film begint met een probleem: Will Hayes gaat scheiden van zijn vrouw en zijn 10-jarige dochter Maya vindt dat verschrikkelijk. Hij probeert haar uit te leggen waarom het beter is zo en vertelt haar daarom over de drie vriendinnen die hij in zijn leven heeft gehad. Een daarvan is haar moeder, maar hij vertelt niet welke en verandert de namen in het verhaal. Maya probeert uit zijn verhaal te raden welke van de drie haar moeder is.

Dit levert een situatie op waarin Will op een heel volwassen manier met zijn jonge dochter over zijn liefdesleven praat. Hij neemt haar zo serieus dat hij zichzelf af en toe moet corrigeren na het gebruiken van bepaalde woorden of het vertellen van iets te volwassen details.

Flashbacks

Het gesprek tussen Will en Maya wordt ruim doorspekt met beelden van zijn verhaal in de vorm van flashbacks naar zijn jaren als jonge twintiger. In de voice-over horen we Will vertellen. De flashbacks gaan dus over drie romances en niet één. Samen met Maya probeer je als kijker te raden wie uiteindelijk haar moeder zal blijken.

Deze constructie werkt bijzonder goed. Je bent erg betrokken bij de vader-dochterrelatie, maar leeft net zo hard mee met de jonge Will en de drie vrouwen in zijn leven.

Drama en humor

Er zit in deze film dan ook wat meer drama dan in de gemiddelde voorthuppelende romantische comedy. Er wordt hier echt een goed verhaal opgebouwd, waarbij de belangrijkste personages enorm tot leven komen.

Ryan Reynolds en Rachel WeiszDe humor is echter nadrukkelijk aanwezig. Niet dat er continu slappe grappen uitgepompt worden, maar met een goede timing worden diverse komische dialogen afgeleverd en krijgen de acteurs de kans om met hun mimiek leuk te zijn. Je moet er iets meer moeite voor doen, maar dit soort humor is verfijnd en belonend voor wie zijn aandacht erbij houdt.

Conclusies

“Hè, lekker eens iets anders!”, was mijn reactie na de film. Definitely, Maybe weet zich qua opzet en uitvoering te onderscheiden van andere films in zijn genre. Door de ongebruikelijke aanpak ben je als kijker direct geboeid en die aandacht weten de makers de hele film door vast te houden.

Dat is mede te danken aan het prima acteerwerk. Ryan Reynolds toont aan dit soort rollen aan te kunnen, maar wordt bijgestaan door actrices die hun vak ook verstaan. Eigenlijk is Abigail Breslin (Maya) nog te weinig in beeld, omdat dit meisje wederom de show weet te stelen, net als eerder in Little Miss Sunshine en No Reservations. Ook Elizabeth Banks, Isla Fisher en Rachel Weisz helpen echter om deze film echt tot leven te brengen.

Definitely, Maybe is voor filmliefhebbers. Zeker een geschikte film om samen met je geliefde te bekijken, maar dan moet je niet verwachten alleen maar onderuit te hangen en de grappen op je af te laten komen. Je zult waarschijnlijk, of je het wilt of niet, al snel in de film meegesleurd worden.

Oordeel: 8,5/10

IMDB: Definitely, Maybe
Soort film: Comedy/Romantiek/Drama
Cast: Ryan Reynolds, Abigail Breslin, Elizabeth Banks, Isla Fisher en Rachel Weisz
Regie: Adam Brooks
Looptijd: 112 minuten
Bios/DVD: Bioscoop

Wat vind jij van Definitely, Maybe?

Bekijk ook andere Lurven Filmrecensies.

Rubriek: Films en DVD

Reageren is momenteel niet mogelijk.