14 Jul
2006

Filmrecensie Pirates of the Caribbean: Dead Man’s Chest (USA, 2006)

Recensie Lurven (Lurven Filmrecensies bevatten geen spoilers):

Kort: Minder verrassend dan deel 1, lost Dead Man’s Chest de belofte volledig naar verwachting in, zoals weinig vervolgfilms doen. Wees bij voorbaat wel gewaarschuwd voor het open eind, dat je haast dwingt om volgend jaar deel 3 te gaan kijken.

Pirates of the Caribbean: The Curse of the Black Pearl was voor mij in 2003 een grote verrassing en de beste film van dat jaar. De combinatie van originaliteit, treffende humor, vermakelijk spektakel en de fantastische prestatie van Johnny Depp in de rol van captain Jack Sparrow maakte het een film om niet snel te vergeten, die ook nog eens herkijkwaarde had. Een vervolg op zo’n film torst een zware erfenis mee en zal van goede huize moeten komen om het publiek tevreden te stellen.

Sequels die het concept van de vorige film simpelweg herhalen, zijn meestal geen succes. Een vervolg op een actiefilm probeert daarom meestal de kijkers te lokken met ‘groter’ en ‘meer’: nu nog meer CGI-effecten en nog grotere explosies, dan rennen de mensen wel terug de bioscoop in. Tot mijn grote genoegen was dit niet direct de tactiek van Pirates 2. De aanpak was meer: we hadden een sterk verhaal, met een uitblinkende hoofdrolspeler, goede ondersteunende cast en originele benadering, laten we gewoon verder gaan met deze formule en dezelfde creativiteit erop loslaten als de vorige keer. Men laat zien dat het herhalen van alle goede elementen van de eerste film niet altijd een slechte tweede film hoeft op te leveren.

Kevin McNally en Keira Knightley vervullen twee grote bijrollenOver het verhaal zal ik, zoals gewoonlijk, geen spoilers weggeven, zoals in veel filmrecensies gebeurt. Wat belangrijk is om te weten, is dat het een grote pre is als je deel 1 al gezien hebt. De film is niet onkijkbaar zonder voorkennis, maar de vertrouwdheid met de personages voegt een extra dimensie toe. Een aantal van de grappen steunt daar namelijk op. In deel 1 vond ik het verhaal gewiekst in elkaar zitten, wat een sterk fundament legt om een goed eindproduct te krijgen. Bij Dead Man’s Chest is hier niet op beknibbeld, maar omdat deze film tegelijk met de opvolger (Pirates of the Caribbean: At World’s End) is opgenomen, is het verhaal geschreven om in twéé films afgehandeld te worden. Het einde van de film laat dan logischerwijs een aantal zaken open waarop de derde film zal inhaken.

Wanneer je met deze wetenschap de film in gaat, zul je niet met een leeg gevoel de zaal verlaten. Over het verhaal is wederom goed nagedacht en iedere verhaallijn die je te zien krijgt, weet de interesse en het medeleven van de kijker te wekken. De film eindigt netjes met een paar climaxen, zodat je niet naar huis hoeft met een sensatie van afgekapt voorspel.

De computergegenereerde effecten zijn alom aanwezig, maar zijn vrijwel overal functioneel en zonder al te veel bombarie ingebouwd. Het draait om het verhaal en niet om de CGI-beelden, die zijn er meer ter ondersteuning van dat verhaal of van individuele grappen. Er zijn al genoeg films die het alleen van de effecten moeten hebben en daaromheen niets te bieden hebben, hier is dat absoluut niet het geval. De film biedt veel spektakel, gecreëerd door een combinatie van CGI en goede dramatische en komische momenten.

De humor is in dezelfde toonzetting als in het eerste deel en van vergelijkbaar niveau. Opnieuw weet men met originele grappen te komen en ook een scala aan beproefde grappen uit de oude doos op een leuke manier van een nieuw jasje te voorzien. Een aantal van de bijrollen dienen voornamelijk om het komische effect te versterken, maar de CGI wordt daarvoor dus ook slim ingezet en natuurlijk is er nog Johnny Depp.

Johnny Depp kruipt weer in de huid van Jack SparrowIn deel 1 bleek hij al de perfecte acteur om Jack Sparrow uit te beelden, in Dead Man’s Chest excelleert hij opnieuw. Met overtuiging weet hij lichaamstaal, gezichtsuitdrukking, stembewegingen en veel gevoel voor komische timing samen te brengen in het personage. Depp geeft de smoezelige piratenkapitein veel diepgang en charisma en weet hem neer te zetten als slechterik, held en anti-held tegelijk. De acteur voegt echt een extra dimensie toe aan de film en speelt Orlando Bloom, die meer lijkt te dienen voor Depp om tegen afgezet te worden, regelmatig weg.

Daarnaast was ik zeer in mijn nopjes met Bill Nighy in de rol van Davy Jones. Vrijwel volledig onder de (digitale) make-up weggepoetst heeft hij zijn gezicht niet tot zijn beschikking en moet hij het doen met zijn ogen, stem en lichaam. Daarmee zet hij een overtuigend personage neer dat angst inboezemt en superioriteit uitstraalt.

De film biedt een ervaring die een beetje te vergelijken is met een ritje in de achtbaan (waarop de originele film feitelijk ook was gebaseerd): je moet eventjes op gang komen, daarna ga je in een flink tempo door de attractie heen met op de juiste momenten een flinke kick. Vergis je echter niet: Pirates of the Caribbean: Dead Man’s Chest is geen inhoudsloze spektakelfilm maar staat met een sterk verhaal en heerlijke humor in alle lagen fier overeind als opvolger van Pirates of the Caribbean: The Curse of the Black Pearl. Deel 1 had als voordeel dat het een vernieuwende aanpak was van een piratenfilm, dat valt nu weg. De overgebleven kwaliteiten zorgen dat de film toch nauwelijks onderdoet voor zijn voorganger.

Oordeel: 8.5/10

IMDB: Pirates of the Caribbean: Dead Man’s Chest
Soort film: Avonturencomedy/spektakel
Cast: Johnny Depp, Orlando Bloom, Keira Knightley, Bill Nighy, Stellan Skarsgård
Regie: Gore Verbinski
Looptijd: 150 minuten

Bekijk ook andere Lurven Filmrecensies.

Rubriek: Films en DVD

Een Reactie op “Filmrecensie Pirates of the Caribbean: Dead Man’s Chest (USA, 2006)”

Reageer zelf

Ik word alleen maar meer benieuwd naar deze film en ga ‘m snel kijken. Enne…CGI…=computer generated images??? Ik gok maar wat.