18 Jun
2008

EK 2008 | Analyse Nederland-Roemenië: 2-0

Nederland-Roemenië was de wedstrijd die er voor Nederland eigenlijk niet meer toe deed. Na de overwinningen op Italië en Frankrijk had het Nederlands Elftal zich al geplaatst voor de kwartfinale van het EK en hoefde het dus niet per se meer te winnen van Roemenië. Italië, dat in de andere wedstrijd won van Frankrijk, kon echter opgelucht ademhalen. Van Bastens elftal zette Roemenië aan de kant met 2-0 en verdiende naast de eer ook drie punten, zodat het met 9 uit 3 de grote winnaar in Groep C is. Het doelsaldo bedraagt 9 voor en 1 tegen. Of Italië nu echt blij moet zijn met het feit dat Nederland, met slechts twee basisspelers van de vorige wedstrijden, Roemenië simpel aan de kant zette – waar de Italianen er bijna van verloren – is natuurlijk de vraag.

Opstelling

Nederland begon dus met negen wijzigingen aan de basiself t.o.v. de wedstrijd tegen Frankrijk:

---------------Stekelenburg-------------
--Boulahrouz--Heitinga--Bouma--De Cler--
--------De Zeeuw-------Engelaar---------
-Afellay--------V.Persie---------Robben-
-----------------Huntelaar--------------

Hetzelfde systeem werd gehandhaafd. De succesvolle invallers tegen Frankrijk, Robben en Van Persie, mochten ook in de basis beginnen om wedstrijdritme op te doen.

Wedstrijdverloop

Dat er voor Nederland weinig op het spel stond, was al snel duidelijk in het wedstrijdbeeld: het tempo in de eerste helft lag lager dan in de vorige wedstrijden. Oranje had echter wel meer balbezit, de Roemenen speelde erg afwachtend ondanks dat ze moesten winnen om gegarandeerd door te gaan. Ze wekten echter niet de indruk dat ze er vol voor gingen. In de eerste helft kregen ze wel een handvol kansen, maar die werden voortijdig verijdeld of misten het doel. Nederland zette daar ook wat gevaarlijke momenten tegenover. Afellay creëerde er een paar met inzichtelijke passjes en loopacties en V. Persie werd o.a. door Engelaar in stelling gebracht voor een kopbal, maar miste het doel.

In de tweede helft veranderde het wedstrijdbeeld. Nederland schakelde een tandje hoger en nam nadrukkelijk de wedstrijd in handen. Vlak na rust kwam V. Persie in het strafschopgebied aan de bal. Hij draaide van zijn tegenstander weg, maar de keeper wist de bal uit de hoek te tikken. Een kleine tien minuten na rust was het wel raak. Een lange voorzet van Robben ging over alle spelers heen en werd op rechts opgepikt door Afellay. Die besloot hem maar eens laag voor te geven en nadat enkele spelers hem misten, stond Huntelaar op de juiste plek om in te schieten: 1-0.

Robin van Persie scoortMelchiot verving Boulahrouz en bracht daarmee extra aanvallende impulsen in het team. Meermalen stoomde hij op rechts op en werd dan gevaarlijk. Kuijt verving ook nog Robben, waardoor Afellay naar links verhuisde. Ook Kuijt was weer zeer aanwezig in de wedstrijd en viel zijn tegenstander flink lastig. Tot een doelpunt leidde het allemaal nog niet, maar Nederland dicteerde het spel.

In de slotfase moest Huntelaar het veld ruimen en mocht ook Vennegoor nog wat speelminuten maken. Het slotakkoord was echter voor V. Persie. Demy de Zeeuw gaf een steekpass die V. Persie goed meenam en met links overtuigend voorbij de keeper schoot in de korte hoek.

Beoordeling

Hoewel het nergens om ging, was het leuk om te zien dat Oranje in de tweede helft met grotendeels reservespelers duidelijk sterker was dan Roemenië, dat toch gelijk had weten te spelen tegen Frankrijk en Italië. Met een beetje aanzetten van de kant van Nederland kwam Roemenië er nauwelijks meer aan te pas, ze werden in de tweede helft slechts eenmaal echt gevaarlijk.

Nederland bleef dus met gemak overeind met de zogenaamde B-keus op het veld. Stekelenburg kreeg minder te verwerken dan V.d. Sar, maar deed zijn werk prima. Boulahrouz stond defensief opnieuw zijn mannetje en was ook bij een aantal aanvallen betrokken, hij schoot zelfs een keer hard over de goal. Op links deed De Cler het ook niet slecht.

Het nieuwe centrale duo, Bouma en Heitinga, had een goede samenwerking. Ze speelden met rust in hun spel en grepen vaak overtuigend in. Op het middenveld hervond Engelaar zijn vorm weer en speelde ook De Zeeuw een verdienstelijke wedstrijd. Met name in opbouwend opzicht vond hij regelmatig een opening, met de assist op V. Persie als hoogtepunt.

Engelaar en Afellay met MutuVan de aanvallende middenvelders viel Robben nog het meest tegen. Hij speelde lang niet zo goed als tegen Frankrijk en kwam wat minder in het spel voor. Des te meer zagen we V. Persie en Afellay, die aanvallend de gevaarlijkste spelers waren. Afellay met het creëren van kansen voor anderen en V. Persie met het in de ruimte duiken. Het is heerlijk om deze twee te zien spelen: Afellay dartelt ongestoord over het veld, is een plaag voor de verdedigers en weet altijd wel een gaatje te vinden voor een pass. V. Persie heeft een fantastische balaanname, wat ook bij de goal te zien was en lekkere loopacties, wat zijn spel dynamisch en moeilijk te verdedigen maakt.

Huntelaar was nauwelijks te zien in de wedstrijd, maar stond wel goed om de goal te maken, ook een kwaliteit. Toch is het verschil met het sterke spel van V. Nistelrooy nog erg groot. De invallers Kuijt en Melchiot verdienen een compliment voor hun aanvallende inbreng in het laatste halfuur. Het is mooi dat V. Basten een aanvallende optie achter de hand heeft op rechtsback, mocht de wedstrijd daarom vragen. Vennegoor of Hesselink speelde maar een kleine tien minuten, maar viel wel op door direct enthousiast te jagen en toch enkele kopduels te winnen.

Nederland-Roemenië was een leuk tussendoortje, maar nu begint over een paar dagen het echt werk weer als Oranje de kwartfinale mag gaan spelen. Drie wedstrijden werden gewonnen, maar vanaf nu mag er ook alleen nog maar gewonnen worden.

Rubriek: Voetbal

Een Reactie op “EK 2008 | Analyse Nederland-Roemenië: 2-0”

Reageer zelf

Deze wedstrijd was inderdaad heel anders dan de vorige twee wedstrijden. Allereerst moet ik zeggen dat Nederland eindelijk een team heeft: er is veel meer samenspel dan je zag tijdens het WK in 2006, waardoor Holland minder vaak de bal verloor.

Toch was deze opstelling een minder hecht team dan het elftal dat Van Basten bij de eerste twee wedstrijden samen had gesteld. Zeker in de eerste helft van de wedstrijd zag je dat er meer fouten werden gemaakt doordat het Nederlandse team dat er nu stond minder goed op elkaar was ingespeeld. Met als gevolg dat er in de eerste helft – in tegenstelling tot de vorige twee wedstrijden- niet gescoord werd.
Pas na de pauze begon de Nederlandse machine te lopen alsof het een blikje olie had gekregen. Dat wasgoed te zien in dit tempo verhoging, wat werd gevolgd door de twee doelpunten. Als Nederland direct dat tempo had kunnen oppikken, hadden we waarschijnlijk met 4-0 gewonnen.

het Nederlandse team heeft in mijn ogen goed gespeeld, maar om de finale te halen zijn er nog wel enkele verbeteringen nodig. Van Basten moet zich in mijn ogen op een aantal dingen concentreren:
als eerste moet hij er aan blijven werken dat het team daadwerkelijk als team blijft spelen. Dit is de basis die zal doorwerken in de twee volgende verbeterpunten.
Ten tweede dient Nederland zich te concentreren op de verdediging. Het aanvallende spel van Oranje zorgde ervoor dat Frankrijk Italië en Roemenië weinig kansen hadden om te scoren, maar die paar keer dat ze een aanval konden opbouwen braken ze vrij gemakkelijk door de verdediging heen en kwam het toch vooral op Van der Sar aan om de bal tegen te houden. Gelukkig is deze vent een soort van Barbapappa, die zichzelf in een soort van muur van 5 meter breed en drie meter hoog kan transformeren.
Als laatste moet het Nederlandse team aan de snelheid van de aanval werken en deze ook nog wat beter gaan opbouwen. Aanvallen die door twee mannen werden opgezet blijken telkens minder succesvol dan een aanval die door drie mensen wordt opgezet. Dit komt omdat de bal sneller over het speelveld gespeeld kan worden, waardoor de verdediging zich helemaal suf rent.